شناسایی و تحلیل گزینههای سیاستی برای بهبود ساختار قانون بودجه در بخش اعتبارات عمومی تحقیق وتوسعه
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی کاشان
2 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
doi
10.22034/sspp.2022.546471.3115چکیده
بیش از 60 درصد از منابع مالی تحقیقوتوسعه در ایران، اعتبارات عمومی است که در قانون بودجه پیشبینی میشود. تعریف دقیق ردیفهای اعتباری تحقیقوتوسعه در قانون بودجه سالانه برای پیشبینی و اندازهگیری دقیق تامین مالی و هزینهکرد پژوهش در بخش عمومی، ضرورت دارد. در این مطالعه، با تحلیل محتوای اسنادی قوانین بودجه سنواتی و با توجه به استانداردها و تجارب بینالمللی و با لحاظ کردن اقتضائات کشور ایران، سه گزینه سیاستی برای تعریف چارچوب اعتبارات عمومی تحقیقوتوسعه شامل (۱) تجمیع و شفافسازی کلیه برنامههای تحقیقوتوسعه ذیل فصول مختلف هریک از امور دهگانه در قالب «فصل تحقیقوتوسعه و نوآوری»؛ (۲) تجمیع کلیه فصول تحقیقوتوسعه امور دهگانه در قالب یک سرفصل جدید برای امور تحقیقوتوسعه؛ و (۳) تجمیع کلیه برنامههای تحقیقوتوسعه امور دهگانه و فصول مربوطه در قالب پیوست جدیدی به نام پیوست تحقیقوتوسعه؛ پیشنهاد میشود. قابلیت اجرای این گزینهها و میزان تغییرات هریک نسبت به شرایط حاضر با اخذ نظر خبرگانی به روش گروه کانونی ارزیابی گردید. نتایج نشان میدهد که سهولت پیادهسازی گزینهها به ترتیب از گزینه اول به گزینه سوم کاهش مییابد، اما در عوض در گزینه دوم شاخص تأمین مالی تحقیقوتوسعه توسط دولت کاملاً شفاف میشود و در گزینه سوم همراستایی با برنامههای توسعه پنجساله و سایر قوانین بالادستی افزایش مییابد.
