رویکرد نظری به فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

doi
10.22034/jpiut.2022.53612.3371
چکیده

در این مقاله سعی داریم به فلسفه تعلیم و ترِبیت نگاهی فلسفی کلی داشته باشیم. درباره تعلیم و تربیت و مراحل آن مربیان بزرگ تعلیم و تربیت سخن فراوان گفته‌اند. به تعبیر آنان تنها راه رسیدن به کمال انسان در سایه تعلیم و تربیت میسر است. با اینکه تعلیم و تربیت شرط لازم جهت به کمال رسیدن انسان است اما تحقق آن سخت و دشوار است. تعلیم و تربیت در زندگی دارای ارزش فراوان است و نیازمند زمان طولانی و انعطاف‌پذیری است. شکل‌گیری شخصیت انسان به چگونگی تعلیم و تربیت بستگی دارد. با تربیت مناسب انسان راه کمال را طی می‌کند و اگر تعلیم و تربیت فرد مورد غفلت قرار گیرد تا پایین‌تر از حیوان تنزل می‌یابد. برای حل مسائل تعلیم و تربیت نیاز به کار فردی و گروهی است. علاوه بر این، استفاده از تجربیات پیشینیان و نظرات و دیدگاه‌ها و چشم‌اندازهای فلسفی مربیان جدید در این زمینه می‌تواند راه‌گشا باشد. پیچیدگی زندگی در عصر حاضر در حدی است که نیاز به آشنایی به آشنایی با جدیدترین دیدگاه‌های نظری چه در علوم تربیتی چه در فلسفه ضرورتی اجتناب ناپذیر است. از این رو در این مقاله سعی می‌کنیم این موضوع را بیشتر مورد تأکید قرار دهیم.