بهینه‌سازی فرآیند کاهش شوری زیستی از پساب صنعتی مصنوعی با TDS بالا به‌وسیله ریز جلبک Spirulina maxima با استفاده از روش سطح پاسخ

نویسندگان

1 گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات و فناوری های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران

2 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22059/jne.2022.336690.2368
چکیده

امروزه بکارگیری روش‌های تولید آب شیرین از آب‌های شور، می‌تواند راهکاری برای کاهش شدید منابع آب شیرین باشد. در این پژوهش از سلول‌های زنده ریز جلبک Spirulina maxima برای کاهش کل جامدات محلول پساب صنعتی مصنوعی با استفاده از فتوبیوراکتور به‌عنوان یک روش مفهومی جدید استفاده شد. اثر متغیرهای TDS، pH، شدت روشنایی و مدت زمان روشنایی-تاریکی بر رشد ریز جلبک‌ها و کاهش TDS بررسی و شرایط بهینه با روش سطح پاسخ باکس بنکن به‌دست آمد. با توجه ‌به مدل به‌دست ‌آمده، به‌ترتیب TDS پساب و pH بیشترین تأثیر را در کاهش TDS پساب مصنوعی داشتند. نتایج مطالعه نشان داد که میزان جذب TDS از مدل درجة دوم با توجه ‌به مقادیر ضریب تعیین تعدیل شده (R2 Adjusted) و ضریب تعیین پیش‌بینی‌شده (R2 Predicted) برابر با 0/9508 و 0/8636 تبعیت می‌کند. بر این‌ اساس حداکثر بازدهی حذف TDS در این مطالعه با متغیرهای TDS (mg/l 2000) ، (pH 9/36)، شدت روشنایی 4010 lux و مدت زمان روشنایی-تاریکی 15 ساعت به میزان 76 درصد به‌دست آمد که نشان از بازدهی این روش در حذف پساب مصنوعی داشت.