تاثیر آموزش دلبستگی مادر به جنین بر کاهش بیحوصلگی مادران نخست باردار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 عضو هیئت علمی گروه روان شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
4 مدیر گروه زنان دانشگاه بقیه الله الاعظم تهران، تهران، ایران.
5 استاد روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.19983چکیده
زمینه و هدف: بارداری نخست، به دلیل ناشناخته بودن تجارب بارداری، میتواند برای مادران آسیب و پریشانی روانشناختی و هیجانی داشته باشد. بنابراین هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش دلبستگی مادر به جنین بر بیحوصلگی مادران نخست باردار بود.مواد و روشها: روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری 45 روزه بود. در این پژوهش جامعه آماری را کلیه مادران نخست باردار شهر تهران در سال 1396 تشکیل میدادند. نمونه مورد مطالعه 30 مادر نخست باردار دارای دامنه سنی 25 تا 35 سال بودند که به شیوه نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با انتساب تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. پس از انتخاب حجم نمونه و گمارش آنها در گروههای آزمایش و گواه، گروه آزمایش مداخله جامع دلبستگی مادر به جنین را طی یک ماه در 9 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. این در حالی بود که گروه گواه این مداخله را در طول فرایند انجام پژوهش دریافت نکرد. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه بیحوصلگی (فالمن و همکاران، 2011) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد که آموزش دلبستگی مادر به جنین بر بیحوصلگی مادران نخست باردار تاثیر داشته است. بدین صورت که این آموزش توانسته میانگین بیحوصلگی مادران نخست باردار را کاهش دهد.
