اولویت بندی راهبردی روش های گداخت هسته ای جهت سیاست گذاری پایدار جمهوری اسلامی ایران در حوزه انرژی گداخت هسته ای

نویسندگان

1 دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشگاه تبریز

3

doi
چکیده

شتاب کشورهای صنعتی در توسعه فناوری‌گداخت هسته‌ای، بیانگر ضرورت توسعه بیش از پیش این فناوری در ایران است که این مهم مورد تأیید ریاست جمهوری نیز می‌باشد. از طرفی، وجود ابهام در خصوص توجیه و اولویت سرمایه-گذاری در هریک از روش‌های گداخت هسته‌ای چالشی است جهان شمول که طبعاً در بین متخصصین این حوزه در ایران نیز رایج است. لذا در کنار توجیه راهبرد اجتناب‌ناپذیر دستیابی ایران به انرژی گداخت هسته‌ای، باید اتخاذ تصمیم و هدایت سرمایه‌گذاری در روشی که بتوان از آن طریق به انرژی گداخت هسته‌ای نائل آمد، در راستای سیاست‌گذاری پایدار انرژی مورد توجه قرار گیرد. در این پژوهش با استفاده از نظرات کارشناسان گداخت هسته‌ای، عاری از هرگونه قضاوت و سلایق شخصی، روش‌های مختلف گداخت هسته‌ای بر اساس ضریب اهمیت و اهداف راهبردی رتبه‌بندی شده‌اند. ابتدا از طریق روش دلفی، 19 معیار کیفی مرتبط با روش‌های گداخت هسته‌ای درجه‌بندی شدند. سپس بر مبنای غربالگری‌های انجام شده و درجه اهمیت، تعداد 13 معیار گزینش گردیدند. و ضریب اهمیت معیارها در هر روش از طریق تحلیل سلسله مراتبی و مقایسات زوجی با استفاده از نرم افزار Expert Choice به صورت کمی محاسبه شدند. در پایان با احتساب میزان کمی معیارها، روش‌های گداخت هسته‌ای شامل محصورسازی مغناطیسی، محصورسازی اینرسی، و روش ترکیبی به ترتیب به میزان 415.0، 379.0 و 207.0 به‌صورت کمی اولویت‌بندی گردیدند.