تبدیل ارزش به آراء در عصر پساسیاست

نویسندگان
doi
چکیده

چندفرهنگ‌گرایی به‌مثابه یک اندیشه سیاسی مدرن است که ملهم از سیاست زیستی درصدد تغییر افکار عمومی است. این گفتمان به‌عنوان بدیل شهروندی وستفالیایی، بر بال فراملی‌گرا و آزادی‌خواهانه دموکراسی تکیه می‌زند. حال آن‌که احزاب راست رادیکال با خوانش رواقی از سیاست و نشستن بر بال امنیتی و ملی‌گرای دموکراسی، گفتمان چندفرهنگ‌گرایی را دشمن جامعه باز می‌دانند. ضدّیت این احزاب با چنین گفتمانی تا حدّی پیش رفت که با استقراض معرفتی از آموزه‌های احزاب اصلی، در تلاش برای تعریض پایگاه رأی خودشان هستند. بر این اساس، پرسش اصلی پژوهش جاری این است که چگونه احزاب راست رادیکال به بسیج آراء انتخاباتی دست می‌زنند و با توجّه به چرخش سیاست در زیست دموکراتیک، شانسی برای بقای گفتمان چندفرهنگ‌‎گرایی به‌جا می‌ماند؟ ایده اصلی نگاشته حاضر این است که رشد مهاجرت، ناامنی اقتصادی و سیاست اعتراضی در کنار سیستم چندحزبی و نظام انتخاباتیِ نمایندگی تناسبی باعث افزایش آراء احزاب راست رادیکال می‌شود. لیکن با وجود چرخش سیاست به راست، نهادینگی گفتمان چندفرهنگ‌گرایی باعث درآمدن از حصر سیاست و تضمین بقایش می‌شود. پژوهش جاری با الهام از نظریه تهدید گروهی و روش‌شناسی تحلیلی- تبیینی، دست به فرضیه‌آزمایی در سطوح جامعه‌شناختی، حزبی و سیستمی می‌زند.