مدل بکارگیری سیاست‌پژوهی در حوزه سیاست‌گذاری عمومی: مطالعه موردی بخش مسکن

نویسندگان

1

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

3 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
چکیده

سیاست پژوهی یکی از روش‌های برقراری ارتباط بین دو حوزه سیاست‌گذاری و علم و دانش است که با ژرفانگری، توصیه‌های علمی و کاربردی به سیاست‌گذاران ارائه می‌نماید. لذا با عنایت به این مهم، تحقیق حاضر با هدف طراحی مدل استفاده از سیاست‌پژوهی در حوزه سیاست‌گذاری به منظور ترغیب سیاست‌گذاران به استفاده از آن انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع روش ترکیبی است که در مرحله اول با استفاده از تحلیل تم، در ابتدا مفاهیم و جنبه‌های استفاده از سیاست‌پژوهی، حاصل از مرور متون و مصاحبه، شناسایی و در ادامه با استفاده از روش نگاشت مفهومی، مدل مربوطه طراحی گردید. در مرحله دوم به منظور اعتبارسنجی مدل طراحی شده، از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده گردید. جامعه آماری شامل سیاست‌گذاران و محققان بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که چگونگی انجام تحقیق و سایر ویژگی‌های آن به همراه دیدگاه سیاست‌گذار به مقوله تحقیق که ماحصل ویژگی‌های فردی و اکتسابی می‌باشد، بیشترین تاثیر را در تحریک سیاست‌گذار به استفاده از نتایج سیاست‌پژوهی دارند. ذینفعان سیاست نیز (اولویت سوم) می‌توانند از طریق مطالبه‌گری از سازمان‌های سیاست‌گذار، آنها را وادار به تعامل با محققان به منظور استفاده از گزارشات آنها نمایند.