پرستاران ایرانی در مواجه با کووید 19تجربیات، چالشها و فرصتها
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی دزفول
2 دانشگاه علوم پزشکی قزوین
doi
چکیده
قرارداشتن در کانون خطر و تقبل مسئولیت مراقبت از بیماران کرونا، توجه رسانهای و حرفهای زیادی را معطوف پرستاران و حرفه پرستاری ساخت و به برساخت تصویری جدید از آنها در همه کشورهای درگیر بحران کمک کرد. اخلاق حرفهای و اخلاق پزشکی در امتداد این بحران مورد بازاندیشی مستمر قرار گرفت و پرستاران را به درک متفاوتی از اهمیت نقشهای حرفهای خویش رهنمون ساخت. مقاله حاضر بدنبال شناخت تجربه زیسته پرستاران ایرانی در بحران کووید19 است. در این مطالعه از طریق انجام مصاحبههای نیمه ساختاریافته با شانزده نفر از پرستاران درگیر خدمات رسانی و تحلیل مضمونی نتایج، مقولاتی چون احساسات منفی و استرس بالا در مراحل اولیه ، تغییرات نگرشی مثبت و تجربهورزی استخراج شد. اهمیت بازاندیشی در گفتمان زیست-پزشکی و تأثیرات چندجانبه و تعمیم یافته آن بر برساخت وضعیت حرفه پرستاری از دیگر نتایج این مطالعه بود. این مطالعه به اهمیت تخصص و دانش فنی پرستاران در کنار ماهیت چندبعدی این حرفه به عنوان حرفهای نیازمند دانشی فنی و تفهمی اشاره میکند. این مطالعه اهمیت حمایتهای روانی و قانونی و لزوم توجه چندجانبه به وضعیت پرستاران و نقش آنان در وضعیت کلان نظام سلامت به ویژه در وضعیت پاندمیک، اقدامات چندجانبه و اهمیت تحولات سطح گفتمانی در حوزه سلامت را مورد تأکید قرار میدهد.
