مقدمه بر مفهوم پردازی تاب آوری فرهنگی
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4 دانشگاه آزاد اسلامی
5 دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
در چند دهه اخیر مطالعات متعددی در مورد سازه های روان شناختی مرتبط با تجربه بحران صورت گرفته است که تمرکز اصلی این مطالعات بر مفهوم تابآوری است. تابآوری توانمندی حل مساله و سازگاری در شرایط بحرانی است. یعنی زمانی که دچار مشکلات و بحرانهای جدی روانی اجتماعی میشویم، چقدر میتوانیم مقاوم باشیم و مهمتر اینکه آیا قدرت برونرفت از این شرایط دشوار را داریم یا خیر. این سازه که از ارکان جنگ نرم است میزان انعطاف ما را نشانه رفته است. سالهاست عوامل شکلدهنده تابآوری تحت بررسی قرار گرفته است، امااین پژوهش بدنبال مفهومپردازی نوعی از تابآوری به نام تابآوری فرهنگی است. که طی آن توانمندیهایی که فرهنگ در اختیار ما میگذارد که در شرایط دشوار، دچار آسیب نشویم، سازگار شویم، و مثل قبل رفتار مطلوب داشته باشیم، مطالعه میشود. این بررسی از لحاظ روششناسی یک مطالعه مروری سیستماتیک بود. در این پژوهش کلیدواژههای تاب آوری (Resilience)، اجتماع (Community)، فرهنگ (Culture) و سرسختی(Hardness) در مقالات ثبت شده در پایگاههای الکترونیکیPubmed ،ScienceDirect ، Google Scholar،Magiran ، و SID با اندکس «و» یا "and" در بازه زمانی سال 1990 تا 2018 جستجو شدند. مقالات به دست آمده در مراحل چندگانهی ارزیابی شدند و در نهایت بررسی نهایی بر روی 23 مقاله انجام شد. در نتیجه مطالعات بینرشتهی تعریفی از سازه بدست میآید: تابآوری فرهنگی ظرفیت و توانمندی مقابله با بحران و حل آن به کمک اسلوبهای تاریخی، اسطوره، آداب و رسوم و باورهای فرهنگی است و مؤلفههای نظری آن شامل تعلق و ریشهدار بودن، اعتماد، تعهد، حس غرور و جمعگرایی است.