رجیو امیلیا: رویکردی پست مدرن به تعلیم و تربیت اوان کودکی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22034/jpiut.2022.52571.3297چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین و تفسیر رویکرد رجیو امیلیا بر اساس مفروضهها و باورهای اساسی فلسفه پستمدرن انجام شد.روش پژوهش: برای انجام پژوهش از روش تحلیلی- استنتاجی استفاده شد. حیطه پژوهش حاضر تمامی منابع نوشتاری ملی و بینالمللی در زمینه تعلیم و تربیت پستمدرن و همچنین رویکرد رجیو امیلیا بود که از میان آنها با استفاده از روش نمونهبرداری هدفمند، معتبرترین منابع انتخاب شدند.یافتهها: برای پاسخ به سوال پژوهش، اصول و ویژگیهای اساسی رویکرد رجیو امیلیا بر اساس چهار ویژگی محوری فلسفه پستمدرن، مورد توصیف، تبیین و تفسیر قرار گرفت. ویژگی اول فلسفه پستمدرن (انکار محوریت فاعل شناسا) بر اساس مفهوم «پروجِتِتْسیونه»، و توجه به معلم بهعنوان یک همراه، پرورشدهنده و راهنما و نه یک دانای کل؛ ویژگی دوم فلسفه پستمدرن (توجه به زبان) بر اساس ایده «صد زبان کودکان»؛ ویژگی سوم فلسفه پستمدرن (نفی کلیتگرایی) بر اساس بهچالش کشیده شدن ایده قابلانتقال بودن برنامهدرسی، توجه به شایستگیهای معناسازی کودکان، رد اندیشه یکسانسازی و تفکر دوگانه، و مبتنی بودن بر آموزش و پرورش فراگیر و در نهایت، ویژگی چهارم فلسفه پستمدرن (توجه به عنصر غیریت) بر اساس دو مفهوم «پداگوژی گوش دادن» و «مستندسازی پداگوژیک»، مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت.نتیجهگیری: تقلید، یا کپی کردن رویکرد رجیو امیلیا نه ممکن است و نه مطلوب. با این حال، شناخت و تحلیل ویژگیها و ارزشهای حاکم بر این رویکرد میتواند درسهای ارزشمندی برای بازسازی و اصلاح تعلیم و تربیت اوان کودکی کشورمان بههمراه داشته باشد.