رویکردها و روش های آموزش تفکر فلسفی به کودکان
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید رجایی، ارومیه، ایران.
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوی، خوی، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان استثنایی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.
4 مربی گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید رجایی، ارومیه، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2022.52580.3313چکیده
هدف: اصطلاح «فلسفه برای کودکان» به دنبال بیرون کشیدن فلسفه از وضعیت انتزاعی و آوردن آن به جامعه است. درعینحال میخواهد رویکرد جدیدی بهنظام آموزشی ارائه دهد تا مشکلات و ضعفهای اساسی نظام آموزشی را که مدتها پیش غیرقابلدرمان به نظر میرسید، حل کند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر ارائه رویکردها و روشهای آموزش تفکر فلسفی به کودکان میباشد.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر بهصورت توصیفی - تحلیلی بوده و بر اساس مرور مقالات و منابع قبلی، مهمترین رویکردها و روشهای آموزش تفکر فلسفی به کودکان ارائه گردیدند.یافتهها: بر اساس پژوهش حاضر مهمترین رویکردها و روشهای آموزش تفکر فلسفی به کودکان از قبیل فلسفه در مقام آموزش آرای فلاسفه، فلسفه در مقام فلسفیدن، رویکرد حذفی، رویکرد انفعالی جذبی، رویکرد بومیسازی برنامه، رویکرد انتگرال به برنامه فلسفه برای کودکان (بهعنوان رویکردهای آموزش فلسفه به کودکان) و قصه و داستان، روش بازی، کتابهای درسی و غیردرسی، فیلمها و انیمیشنهای آموزشی، روش جدال و مناظره، یادگیری مشاهده و تحلیل مشاهده، روش اکتشافی، پرسش و پاسخ (در قالب روشهای آموزش فلسفه به کودکان) میباشند.نتیجهگیری: بر اساس مباحث مطرح شده در پژوهش حاضر نظامهای تربیتی جوامع بهعنوان نهادهایی که وظیفه خلق و پرورش انسان در مفهوم واقعی آن را بر عهده دارند، باید نوع نگرش خود به انسان به طور عام و کودک به طور خاص را متحول کنند. نظامهای تربیتی باید درصدد باشند تا از این پس بهجای تربیت مصرفکنندگان دانش، قدرت تولید دانش و قابلیت پژوهش و تفکر را در افراد پرورش دهند.