بررسی میزان تخریب سیمای سرزمین در منطقة حفاظتشدة دنا بین سالهای 1388 تا 1398
نویسندگان
1 استادیار گروه جنگل، مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 استادیار گروه جنگل، مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جنگل، مرتع و آبخیزداری دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22059/jne.2022.334862.2342چکیده
این مطالعه ارزیابی بهمنظور بررسی تخریب سیمای سرزمین در منطقه حفاظتشده دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد با استفاده از سنجههای سیمای سرزمین در دوره زمانی بین سالهای 1388 تا 1398 و نقش فعالیتهای انسانی با توجه به مشخصههای طبیعی منطقه میباشد. برای انجام تحقیق، از تقسیمات سیاسی دهستانهای منطقه بهعنوان واحدهای مطالعاتی استفاده شد. جهت کمیسازی سنجههای سیمای سرزمین از همپوشانی نقشۀ پوشش -کاربری اراضی و شبکۀ راههای ارتباطی منطقه استفاده شد. با توجه به مدل تخریب سیمای سرزمین، مقادیر درجه آسیبپذیری بومشناختی، تعیین شدت فعالیتهای انسانی و میزان تخریب سیمای سرزمین برای هر یک از دهستانهای نهگانه منطقه محاسبه شد. نتایج نشان داد که دهستان های پاتاوه، پادنا وسطی و سادات محمودی به ترتیب با اعداد 26، 24 و 23 دارای بالاترین عدد تخریب سیمای سرزمین هستند و دهستان سررود شمالی با عدد 3/5 دارای کمترین عدد تخریب سیمای سرزمین میباشد. همچنین، 43/4 درصد از منطقه دارای درجه تخریب خیلی شدید، 22/8 درصد از منطقه دارای تخریب شدید، 16/6درصد از منطقه دارای تخریب متوسط و 17/2 درصد از منطقه دارای تخریب کم است. مناطقی که دارای درجۀ تخریب شدید و خیلی شدید هستند باید از لحاظ حفاظتی مورد توجه قرار گیرند. جلوگیری از توسعه اراضی کشاورزی در این مناطق بهویژه جلوگیری از توسعه کشاورزی در زیر اشکوب جنگل و بهدنبال آن جلوگیری از تبدیل اراضی زراعی زیر اشکوب جنگل به باغات از مهمترین اقدامات اولیه حفاظتی در این رابطه میباشد.