بررسی ارتباط میان اشتغال و ارزش افزوده بخش صنعت در اقتصاد ایران با استفاده از روش تغییرات زمانی
نویسندگان
1
2 دانشگاه تهران
3
doi
چکیده
صنعت به علت بالا بردن رشد اقتصادی، سطح درآمد و افزایش بهرهوری جایگاه مهمی در توسعه کشورها دارد. منطقی است که با رشد صنعتی، تقاضا برای نیروی کار بالا رود. ازاینرو بررسی توان اشتغالزاییِ صنعت از اهمیت بسزایی در سیاستگذاری برخوردار است. در این پژوهش ارتباط میان اشتغال و ارزشافزوده بخش صنعتدر اقتصاد ایران طی سالهای 1396-1360 با استفاده از مدل تغییرات زمانی و الگوی فضا_حالت موردبررسی قرار گرفت و ضریب اثرگذاری ارزشافزوده بر اشتغال برای تمام سالهای مذکور استخراج شد. بر اساس نتایج بهدستآمده، رابطه بین ارزش افزوده حقیقی بخش صنعت و اشتغال در این بخش از دهه 70 رابطهای منفی با ضرایب متفاوت با یکدیگر طی این سالها پیدا کردند و این به معنای وجود پدیده رشد بدون اشتغال در بخش صنعت در ایران است. برای مثال در سال 1396 با افزایش 1 درصدی رشد ارزشافزوده حقیقی بخش صنعت با فرض ثابت ماندن سایر متغیرها، اشتغال این بخش 1/14 درصد کاهش یافته است.
