برنامه مشارکتی ملّی مطابق با موافقت‌نامه پاریس: از نظر تا عمل

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

2 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

3 دانشگاه علوم پزشکی تهران

doi
چکیده

موافقت‌نامه پاریس به عنوان یک سند راهبردی با هدفِ جهت‌دهی به سیاست‌گذاری محیط‌زیست در دنیا در سال 2015 به تصویب رسید. این موافقت‌نامه با هدف کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تدوین گردیده است و برای رسیدن به این هدف با برگزیدن ساختار پایین به بالا این امکان را برای طرف‌ها فراهم نموده است که با توجه به ظرفیت و توان خود، حدود تعهدات‌شان به کاهش انتشار این گازها را تعیین نمایند. بنابر موافقت‌نامه، طرف‌ها تعهد رفتاری الزام‌آوری به ارائه گزارش برنامه مشارکتی تعیین شده در سطح ملّی دارند. کشورها در تهیه برنامه‌های مشارکتی با چالش‌هایی مواجه هستند و بررسی و مطالعه تجربه سایر کشورها در تهیه این برنامه‌ها کمک شایانی به دولت جمهوری اسلامی ایران خواهد نمود. مقاله حاضر، ضمن بررسی دو اصل مهم در تعهدات دولت‌ها در خصوص برنامه‌های مشارکت ملی آنها، به سیاست‌گذاران کشور در شناخت نوع تعهدات ایران در برنامه‌های مشارکتی و نیز نحوه تنظیم این برنامه‌های مشارکتی کمک شایانی می‌نماید. پژوهش حاضر با استفاده از روش کتابخانه‌ای و با رویکرد توصیفی – تحلیلی نشان می‌دهد که این موافقت‌نامه هر چند تا کنون دستورالعملی برای تنظیم برنامه مشارکتی ارایه نکرده است، اما چارچوب جدیدی ایجاد نموده است که سبب افزایش شفافیت می‌گردد و پیشرفت فردی و جمعی دولت‌ها را در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نشان می‌دهد.