دیباچهای بر ارزیابی عملکرد انقلاب اسلامی ایران در بنیانگذاری
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
doi
چکیده
انقلاب 1357، همانند تمامی انقلابهای سیاسی دو هدف داشت: نخست براندازی نظم سیاسی پیشین و دیگری بنیانگذاری نظم سیاسی نوینی که مدعی بود آینده بهتری را برای ایران و ایرانیان به ارمغان خواهد آورد. قضاوت در مورد کامیابی و یا عدم کامیابی یک انقلاب در براندازی نظم سیاسی پیشین نیازمند کندوکاو چندانی نیست؛ فروپاشی نظام سیاسی مستقر، بارزترین نمود کامیابی یک انقلاب در دستیابی به هدف نخست است. از این منظر انقلاب 1357 ایران، کامیاب بوده است؛ چرا که به طور کلی مهری بود بر پایان نظام کهن پادشاهی در ایران با تمامی نقاط قوت و ضعفش. اما پس از فروپاشی سیستم سیاسی پیشین، چالشی مهم واساسی پیشروی انقلابها قرار میگیرد که بر مشروعیت آنها در سالهای بعد و وضعیت کشورهایی که در آنها این انقلابها رخ داده است اثرگذار است: چالش بنیانگذاری سیستم حکمرانی نوین. اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی، نظامی و سیاسی (داخلی و خارجی) بر پایداری کشورها اثرگذارند و وضعیت کلی کشور با توجه به هر یک از این ابعاد، جایگاه آن را در فضای حالت پایداری مشخص میکند.
