تاثیر عوامل اقلیمی و اقتصادی بر صنعت گردشگری در مناطق مختلف ایران (با روش حداقل مربعات معمولی پویا و گشتاور تعمیم یافته در دوره زمانی 1385-1397)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد و مدیریت دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه س وب
3 استادیار گروه جغرافیا طبیعی- اقلیم شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
4 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22059/jne.2021.313379.2114چکیده
صنعت توریسم یکی از بزرگترین صنایع خدماتی و از مهم ترین فعالیتهای اقتصادی در جهان به شمار میرود. مطالعات زیادی در رابطه با این موضوع انجام شده که اغلب این مطالعات به بررسی عوامل اقلیمی و اقتصادی به صورت مجزا پرداخته اند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر همزمان عوامل اقلیمی واقتصادی بر توریسم و گردشگری در مناطق مختلف ایران است. به این منظور دادههای پانل برای 30 استان ایران در طی سال های 1385 تا 1397 جمع آوری شده است. کشور ایران بر اساس طبقهبندی اقلیمشناسی به 7 منطقه دسته بندی شده و هر منطقه به صورت جداگانه بررسی شده است. در این مطالعه با توجه به هم انباشتگی دادهها برای هر منطقه از روشهای DOLS یا GMM استفاده شده است. نتایج نشان داد که در بسیاری از استانها متغیرهای اقلیمی در کنار متغیر اقتصادی اثر معنیداری بر گردشگری دارند. در واقع در تمامی استانهایی که ارزش افزوده استانها معنی دار شده است افزایش ارزش افزوده منجر به افزایش تعداد گردشگران در بلند مدت میشود. نتایج برای متغیرهای اقلیمی بیانگر آن است که با افزایش دما تعداد گردشگران در استانهای استانهای خراسان رضوی، خراسان جنوبی، تهران، سمنان، اصفهان، کرمان، مرکزی، سیستان و بلوچستان، یزد، قم، بوشهر، هرمزگان، خوزستان افزایش مییابد و همچنین با افزایش میزان بارندگی در فصول پاییز و زمستان استانهای مازندران و گیلان جز استانهایی هستند که تعداد گردشگران در این فصول بیشتر است و استانهای فارس، ایلام، لرستان، کهکیلویه و بویراحمد تعداد گردشگران کمتری را در این فصول خواهند داشت.