روایتشناسی بازیهای ویدیویی (موردکاوی: خدای جنگ)
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان (نویسندۀ مسئول).
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکدۀ پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان.
doi
10.22083/jccs.2020.210477.2970چکیده
وابستگی کامل به تعامل انسانی، بازی ویدیویی را از سایر رسانههای روایتگر متفاوت ساخته است. دو نظرگاه اصلی دربارهی روایتشناسی بازی ویدیویی، دیدگاه روایتگرایانه و دیدگاه بازیگرایانه هستند که اولی بر وجود روایت و لزوم وجود آن در بازیهای ویدیویی تاکید دارد و دومی بین بازی و روایت ادبی تمایز بنیادینی مینهد. هدف اصلی این پژوهش بررسی مهمترین دیدگاهها و چالشهای رایج در باب روایتشناسی بازیهای ویدیویی و همچنین تشریح روایت بازی خدای جنگ 2018 بر اساس دیدگاههای مورد بررسی است. تألیف این مقاله در حوزهی روایتشناسی با رویکرد تحلیلی ـ تطبیقی و با هدف توسعهای صورت پذیرفته و یافتههای کیفی آن به شیوه اسنادی دادهاندوزی شدهاند و در مورد بازی مذکور به کار گرفته شدهاند. در راستای تحقق هدف پژوهش دو نظرگاه اصلی دربارهی روایتشناسی بازی ویدیویی نقد و بررسی شدهاند؛ و پس از آن سه تقسیمبندی از انواع روایت در بازیها وارسی شده، و روایت بازی خدای جنگ براساس هر کدام تشریح شده است. در نهایت با جمعبندی ملاحظات مذکور در این مقاله شمایی کلی از روایتشناسی بازیهای ویدیویی ترسیم گردیده است.
