نقش متغیرهای داخلی در سیاستگذاری مذاکرات هسته ای دولت یازدهم

نویسندگان

1

2 دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

پرسش اصلی این مقاله عبارت است از اینکه متغیرهای داخلی چه نقشی در سیاست‌گذاری هسته‌ای دولت یازدهم داشته است؟ مبنای نظریِ تحقیق مبتنی بر نظریۀ جیمز روزنا در تصمیم‌گیری سیاست خارجی است. وی معتقد است تغییر رفتار سیاسی حکومت‌ها به مجموعه‌ای از عوامل پنج‌گانه شامل متغیر شخصیت تصمیم‌گیرنده، نقش و جایگاه تصمیم‌گیرنده، ساختار حکومتی و متغیرهای محیط داخلی و نظام بین‌الملل وابسته است. اینکه دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران تحت تأثیر متغیرهای داخلی با اتخاذ رویکرد تعاملی با دنیا، تغییر مذاکره‌کنندگان و چینش جدید نهادی، بستر دستیابی به توافق هسته‌ای را فراهم آورد، فرضیۀ اصلی تحقیق است. برای اطمینان از نتایج این پژوهش، از طریق توزیع پرسشنامه میان شماری از چهره‌های سیاسی، دانشگاهی و رسانه‌ای اعتبارسنجی شد. این افراد بیشترین مقاله یا اظهارنظر موافق یا مخالف را در جریان مذاکرات هسته‌ای داشته‌اند. خبرگان موضوع هسته‌ای، میزان تأثیر هریک از مؤلفه‌های تغییر مذاکره‌کنندگان، جابه‌جایی نهادی و سیاست تعاملی دولت یازدهم و محیط داخلی و پیرامونی را بیان می‌کنند. تجزیه‌وتحلیل، دادۀ پرسشنامه‌ها، فرضیۀ پژوهش را تأیید می‌کند.