تأثیر 12هفته HIIT و مکمل‌‌دهی ال‌‌کارنیتین بر بیان ژن برخی عوامل مرتبط با تغییر بافت چربی سفید به قهوه‌‌ای و پروتئین جفت نشده نوع-1 در رت‌‌های نر چاق

نویسندگان

1 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه فیزیولوژی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22077/jpsbs.2025.8489.1930
چکیده

زمینه و هدف: افزایش فعالیت پروتئین جفت نشده نوع یک (UCP1) باعث کاهش عوارض چاقی می‌‌شود. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تجویز مکمل ال‌‌کارنیتین بر بیان 455-miR، HIF-1α و تغییرات UCP1 در بافت چربی زیر پوستی رت‌‌های نر چاق بود. روش تحقیق: 36 سر رت نر ویستار پس از هشت هفته مصرف غذای پرچرب به‌‌طور تصادفی به چهار گروه: کنترل (C)، تمرین (T)، مکمل (S) و مکمل+تمرین (ST) تقسیم شدند. HIIT با شدت 90-85 درصد سرعت بیشینه روی نوارگردان، پنج روز در هفته به مدت 12 هفته برای رت‌‌های گروه T و ST اجرا شد. رت‌‌های گروه S و ST به مدت سه ماه 30 میلی‌‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز با ال‌‌کارنیتین گاواژ شدند. بیان 455-miR، HIF-1α و UCP1 به ترتیب با استفاده از روش‌‌های RT-qPCR، وسترن بلات و ایمنوفلورانس ارزیابی شدند. از آزمون‌‌های t وابسته و آنالیز واریانس یک‌‌راهه برای تجزیه و تحلیل داده‌‌ها و برای تعیین جایگاه معنی‌‌داری، از آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌‌داری 05/0>p استفاده شد. یافته‌‌ها: وزن رت‌‌ها در دوره چاقی افزایش داشت (001/0=p) که با تمرین (003/0=p) و مکمل+ تمرین (001/0=p) کاهش یافت. بیان‌‌ژن 455- miR گروه‌‌های T کاهش معنی‌‌دار (001/0=p)، S افزایش معنی‌‌دار (001/0=p) و ST افزایش غیرمعنی‌‌داری (07/0=p) در مقایسه با گروه C داشت. بیان پروتئین HIF-1α در همه گروه‌‌ها نسبت به گروه C افزایش معنی‌‌دار (001/0=p) داشت. بیان پروتئین UCP1 در همه گروه‌‌ها نسبت به گروه C افزایش معنی‌‌داری داشت (001/0=p). نتیجه‌‌گیری: به‌‌نظر می‌‌رسد HIIT و همزمانی HIIT با ال‌‌کارنیتین استراتژی مفیدی برای مقابله با چاقی بوده و شواهد امیدوارکننده‌‌ای برای بهبود قهوه‌‌ای شدن بافت چربی سفید ارائه می‌‌دهد. در حالی که تحقیقات بیشتری برای تعمیم این یافته‌‌ها از مدل‌‌های حیوانی به کاربردهای انسانی مورد نیاز است.