بررسی اثر آموزش بر انتشار دی اکسید کربن در ایران با بررسی منحنی زیست محیطی کوزنتس
نویسندگان
1 گروه افتصاد دانشگاه رازی
2 گروه اقتصاد دانشگاه رازی
doi
10.22059/jne.2021.304780.2016چکیده
توسعه پایدار یکی از اهداف مهم کشورها در عصر حاضر است. آموزش به عنوان یکی از عوامل موثر بر بهبود تکنولوژی در بخشهای تولیدی و اصلاح الگوی مصرف در بخشهای مصرفی نقش بسزایی را درکاهش انتشار گاز دی اکسید کربن دارد. مطالعه حاضر به بررسی اثر آموزش بر انتشار دی اکسید کربن با استفاده از شواهد آماری استانهای ایران برای دوره زمانی 1385-1394 و رهیافت دادههای پانل پرداخته میشود. نتایج حاصل از برآوردها نشان میدهد که نظریه محیط زیستی کوزنتس در اقتصاد ایران قابل تایید است، چرا که اثر تولید و مجذور تولید بر انتشار دی اکسید کربن به ترتیب مثبت و منفی معنادار است. همچنین گسترش شهرنشینی به دلیل ساختارهای نامناسب طراحی شهری و شدت انرژی اثر مثبت و معناداری را بر انتشار دی اکسید کربن دارد و در نهایت افزایش مخارج آموزشی ابتدا باعث کاهش انتشارگازدی اکسیدکربن میشود سپس با افزایش سطح آموزش، انتشار دی اکسید کربن افزایش مییابد، بنابراین توجه به معیارهای آموزش باکیفیت از اهمیت بالایی برخوردار است.