فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اهمیت هورمون‌‌ها به‌‌دلیل نقش‌‌های متابولیکی آن‌‌ها می‌‌باشد. فعالیت‌‌های ورزشی برخی از هورمون‌‌های آنابولیک و کاتابولیک را تحت تأثیر خود قرار می‌‌دهند. از این رو، هدف از مطالعه حاضر بررسی سازگاری‌‌ هورمون‌‌های تستوسترون و رشد در پاسخ به هشت هفته تمرین‌‌های مقاومتی برونگرا با و بدون محدودیت جریان خون بود.  روش تحقیق: در این مطالعه 40 فوتبالیست در یک طرح تحقیق نیمه‌‌تجربی شرکت کردند. آزمودنی‌‌ها به‌‌طور تصادفی به چهار گروه مساوی (10=n) شامل تمرین مقاومتی برونگرا با محدودیت جریان خون، تمرین مقاومتی برونگرا بدون محدودیت جریان خون، تمرین مقاومتی سنتی و کنترل تقسیم شدند. جهت ارزیابی قدرت عضلات بالاتنه و قدرت عضلات پایین تنه به ترتیب از آزمون‌‌های پرس سینه و پرس پا استفاده شد و همچنین قبل و پس از یک دوره تمرین هشت هفته‌‌ای، نمونه‌‌گیری‌‌های خونی با هدف تعیین غلظت هورمون‌‌های رشد و تستوسترون گرفته شد. از روش تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه‌‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی به‌‌منظور مقایسه بین گروه‌‌ها در سطح 05/0>p استفاده گردید. یافته‌‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که گروه‌‌های تمرین برونگرا با محدودیت جریان خون و تمرین سنتی در مقایسه با گروه کنترل در آزمون قدرت بالاتنه افزایش معنی‌‌دار دارند (001/0>p). همچنین نتایج نشان داد که هیچ‌‌کدام از برنامه‌‌های تمرینی تاثیر معنی‌‌داری بر قدرت عضلات پایین تنه در بین گروه‌‌ها (09/0=p)، سطوح سرمی هورمون تستوسترون (27/0= p) و هورمون رشد (88/0= p) نداشتند. نتیجه‌‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر، استفاده از روش‌های مختلف تمرین مقاومتی، به‌ویژه تمرین برون‌گرا با و یا بدون محدودیت جریان خون، هر چند منجر به تغییرات  هورمونی نشد، اما می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر در بهبود قدرت بدنی بازیکنان  فوتبال مورد استفاده قرار گیرد.