بررسی تنوع ژنتیکی اینترون 4 ژن هورمون رشد در ماکیان بومی استان آذربایجان غربی با استفاده از روش PCR-RFLP

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

2 دانشیار گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه

3 استادیار گروه علوم دامی دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه

doi
چکیده

    در این تحقیق تنوع ژنتیکی ناحیه اینترون ۴ ژن هورمون رشد ماکیان بومی مرکز پرورش و اصلاح نژاد استان آذربایجان غربی مورد بررسی قرار گرفت.  از ۹۰ قطعه ماکیان خون‌گیری از ورید بالی انجام شد و DNA ژنومی به روش عمومی استخراج نمکی از نمونه‌های خون استخراج گردید.  قطعه‌ای به اندازه ۱۱٧۰ جفت باز از ناحیه اینترون ۴ ژن هورمون رشد ماکیان مورد مطالعه با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز تکثیر شد.  قطعات تکثیر شده بوسیله آنزیم محدود کننده  MspI برش داده شدند و محصولات حاصل از برش آنزیمی بر روی ژل آگارز 2 درصد الکتروفورز گردیدند.  نتایج حاکی از وجود سه نوع آلل A، B و C در این جایگاه بود که فراوانی آنها در کل جمعیت به ترتیب 44/۳4٪، 22/32٪ و33/33٪ محاسبه شد.  شش ترکیب ژنوتیپی AA، AB، BB، AC، BC و CC شناسایی شدند که فراوانی‌های ژنوتیپی محاسبه شده آنها در کل جمعیت به ترتیب برابر ۱1/11%، 33/23%، 22/12%، 33/23%، 66/16% و 13/13% به دست آمد.  شاخص هتروزیگوتی و تعداد آلل موثر برای این جایگاه در کل جمعیت به ترتیب 66/0 و 99/2 به دست آمد.  آزمون‌های مربع کای (c2) و جی (G2) برای توده ماکیان بومی مرکز پرورش و اصلاح نژاد استان آذربایجان غربی نشان داد جامعه در حالت تعادل هاردی‌-واینبرگ قرار دارد.  بر اساس این نتایج می‌توان گفت که ژنوتیپ‌های لوکوس مورد مطالعه، تحت تأثیر عوامل تغییر دهنده فراوانی‌های آللی و ژنوتیپی مانند انتخاب، جهش و یا مهاجرت نبوده است.  این تحقیق یک آزمایش مقدماتی برای انجام مطالعات بعدی جهت بهبود عملکرد تولیدی مرغان بومی استان آذربایجان غربی می‌باشد.