بررسی همگرایی زیستمحیطی عوامل تولید در بین چغندرکاران استانهای منتخب
نویسندگان
1 دانشگاه زابل - گرو اقتصاد محیط زیست و منابع طبیعی
2 دانشگاه زابل
3 دانشگاه جیرفت
4 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
5 عضو هیأت علمی، دانشگاه زابل
doi
10.22059/jne.2020.300649.1955چکیده
چغندرقند به علت مصارف گوناگون در دنیای امروز اهمیت اقتصادی و تجاری زیادی دارد. با توجه به اینکه این محصول ماده اولیه کارخانجات شکر میباشد، در سالهای اخیر مورد توجه ویژهی دولت قرار گرفته است. هدف از مطالعهی حاضر، تعیین همگرایی زیستمحیطی عوامل تولید چغندرکاران کشور در طی دوره زمانی 1396-1392 بود. دادههای مورد نیاز از سایت آمار وزارت جهاد کشاورزی جمعآوری شد و با نرمافزارهای GAMZ2.1 و Ewiews9 تجزیه و تحلیل شد. برای این منظور ابتدا با استفاده از مدل تحلیل پوششی، دادههای پنجرهای تحت شرایط بازده متغیر نسبت به مقیاس کارایی فنی استاندارد و کارایی فنی زیستمحیطی عوامل تولید ریشهی چغندر قند محاسبه شد. سپس با آزمون دیکی فولر همگرایی زیستمحیطی عوامل تولید چغندرکاران بررسی شد. یافتهها نشان داد که میانگین کارایی فنی استاندارد و کارایی فنی زیستمحیطی به ترتیب 76/0 و 67/0 بودند. با توجه به نتایج حاصل از محاسبهی میانگین کارایی فنی زیستمحیطی میتوان نتیجه گرفت که در این استانها، ناکارایی زیست محیطی وجود دارد. بر اساس این نتایج و انجام هر چه بیشتر مطالعات در زمینه کارایی و انتقال این دستاوردها به مزارع استانها از طریق آموزش و ترویج کشاورزی و سیاست حمایتی میتوان کارایی فنی زیستمحیطی تولید این محصول استراتژیک را افزایش داد. آزمونهای همگرایی زیستمحیطی نشان داد که در تمامی استانهای مورد مطالعه همگرایی زیستمحیطی عوامل تولید وجود دارد. این به معنای آن است که همهی بهرهبرداران محصول ریشهی چغندر قند گرایش به رشد کارایی فنی زیست محیطی عوامل تولید محصول دارند. این موضوع با توجه بحث آلودگی زیستمحیطی در قرن حاضر و از طرفی حفاظت از محیطزیست برای نسلهای آینده بسیار امیدوارکننده است. از جمله راهکارهای سیاستی برای افزایش کارایی فنی زیستمحیطی برای استانهایی که با مشکل کارایی زیستمحیطی روبهرو هستند، ترویج و گسترش تکنولوژیهای جدید از قبیل آبیاری تحت فشار، کاهش مصرف سموم و کودهای شیمیایی میباشد.