مطالعه و بررسی معناشناسی از منظر زبانشناسی با رویکرد فلسفی
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2022.48425.3015چکیده
معنا بر آنچه که یک زبان در مورد جهانی -که ما در آن زندگی میکنیم- و یا هر گونه جهان احتمالی و خیالی -که در موردش توصیف میکند-، اشاره دارد. مطالعه و بررسی معنا(meaning) و زوایای مختلف آن معناشناسی(semantics) نامیده میشود. معناشناسی معمولا به تجزیه و تحلیل معنی کلمات، عبارات یا جملات و بعضا به معنی گفتارها(utterances) در کلام یا معنی کل یک متن اشاره دارد. برای مطالعه معنا در زبان رویکردهای مختلف زیادی وجود دارد. برای مثال، فلاسفه رابطه بین عبارات زبانی مانند کلمات یک زبان و اشخاص، اشیا و رویدادها را در جهانی که این کلمات به آنها اشاره میکنند، بررسی میکنند؛ برای نمونه ارجاعات(references) و نشانهها(signs). از طرف دیگر زبانشناسان روشی را که در آن معنی در یک زبان شکل میگیرد، بررسی میکنند و بین انواع مختلف معانی تمایز قایل میشوند. مطالعاتی نیز در مورد ساختار معانی جملات (گزارهها) وجود دارد. در این مقاله معناشناسی از ابعاد و زوایای مختلف فلسفی مورد بررسی و کنکاش قرار میگیرد. امید بر آن است که مطالعه حاضر کاربردهای مفید و موثری برای حوزه فلسفه داشته باشد.