تحلیل کارآمدی شیوههای جبران خسارت از منظر تحلیل اقتصادی حقوق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.30497/law.2024.246192.3534چکیده
در حقوق مسئولیت مدنی شیوههای گوناگونی برای جبران خسارت قابل تصور است که در این میان، سنجش کارآمدی این شیوهها در تحقق اهداف مسئولیت مدنی از اهمیت بهسزایی برخوردار است. مطالعه نظام حقوقی کشورها حاکی از آن است که در نظامهای گوناگون حقوقی از روشهای متفاوتی در برخورد با اقدامات زیانبار استفاده میشود؛ بهنحوی که در برخی از آنها از شیوهای واحد (ترمیمی) و در برخی دیگر با توجه به نحوه ورود زیان و وقوع فعل زیانبار، از رویکردی تلفیقی (ترمیمی - تنبیهی) تبعیت شده است. برخورد دوگانه مذکور، این پرسش را متبادر میکند که رویکرد اتخاذی در کدام یک از نظامهای حقوقی به اهداف ترسیمی در حقوق مسئولیت مدنی نزدیکتر است؟ پاسخ به این پرسش از جهات متعدد واجد اهمیت بوده و معیاری اساسی برای سنجش عدالت در جوامع انسانی محسوب میشود؛ چهاینکه، جبران خسارت موجبات التیام آسیب وارده بر زیاندیدگان را فراهم میکند و به نوعی نظم و سلامت نظام اجتماعی متکی به کارآمدی آن است. وانگهی، در مقاله پیشرو، با اتخاذ روش توصیفی تحلیلی تلاش شده است با مطالعه اهداف حاکم بر نظام مسئولیت مدنی، ضمن تبیین شیوههای جبران خسارت و تحلیل اقتصادی کارایی آنها، عملکرد قانونگذار در حوزه مسئولیت مدنی مورد بررسی قرار گیرد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به علت گسترش جوامع انسانی و پیشرفتهای صنعتی و بهتبَع افزایش دامنه ورود زیان، صرف اتخاذ رویکرد جبرانی یا ترمیمی، پاسخگوی نیازهای امروز جوامع بشری نبوده و بازنگری در قوانین و اتخاذ رویکری تلفیقی اجتنابناپذیر است.