نقش باورهای خودکارآمدی در فرایند یادگیری زبان با توجه به مهارتهای زبانی: رویکرد روان شناسی زبان
نویسندگان
1 استادیار، گروه زبان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2021.22419چکیده
مقدمه: نگاهی نو به علوم از جمله نگاه روان شناختی به کارکردهای شناختی ذهن از جمله زبان از تحقیقات مورد علاقه دانشمندان میباشد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش باورهای خودکارآمدی در فرایند یادگیری زبان با توجه به مهارتهای زبانی میباشد.روش کار: روش تحقیق توصیفی-همبستگی میباشد. جامعه آماری تحقیق فراگیران زبان موسسه سفیر 8 تا 11 ساله شهر مشهد در سال 1399 میباشد که 112 نفر از آنها به روش نمونهگیری تصادفی ساده بهعنوان نمونه انتخاب شدند. بهمنظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد آزمون رشد زبان نیوکامر و هامیل (1998) و باورهای خودکارآمدی تحصیلی (ASEBQ) استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آماری پیرسون استفاده گردید و نرم افزار مورد استفاده SPSS نسخه 25 بود. نتایج: نتایج نشان داد که بین باورهای خودکارآمدی و مولفههای مهارتهای زبانی (زبان گفتاری، گوش دادن، سازمان دهی، صحبت کردن، معناشناسی و نحو) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (001/0 P≤).نتیجهگیری: به نظر میرسد که متغیر روان شناختی باورهای خودکارآمدی میتواند روی مهارتهای زبانی این دامنه سنی اثرگذار باشد. در این راستا در جهت بالا رفتن اعتبار بیرونی تحقیق پیشنهاد میگردد تحقیقات بیشتری صورت گیرد.