نقش باورهای خودکارآمدی در فرایند یادگیری زبان با توجه به مهارت‎های ‎زبانی: رویکرد روان شناسی زبان

نویسندگان

1 استادیار، گروه زبان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2021.22419
چکیده

مقدمه: نگاهی نو به علوم از جمله نگاه روان شناختی به کارکردهای شناختی ذهن از جمله زبان از تحقیقات مورد علاقه دانشمندان می‎باشد. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش باورهای خودکارآمدی در فرایند یادگیری زبان با توجه به مهارت‎های ‎زبانی می‎باشد.روش کار: روش تحقیق توصیفی-همبستگی می‎باشد. جامعه آماری تحقیق فراگیران زبان موسسه سفیر 8 تا 11 ساله شهر مشهد در سال 1399 می‎باشد که 112 نفر از آن‌ها به روش نمونه­گیری تصادفی ساده به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. به‌منظور جمع­آوری داده­ها از پرسش‌نامه­های استاندارد آزمون رشد زبان نیوکامر و هامیل (1998) و باورهای خودکارآمدی تحصیلی (ASEBQ) استفاده شد.  جهت تجزیه‌وتحلیل داده­ها از آزمون آماری پیرسون استفاده گردید و نرم افزار مورد استفاده SPSS نسخه 25  بود. نتایج: نتایج نشان داد که بین باورهای خودکارآمدی و مولفه‎های ‎مهارت‎های ‎زبانی (زبان گفتاری، گوش دادن، سازمان دهی، صحبت کردن، معناشناسی و نحو) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (001/0 P≤).نتیجه‌گیری: به نظر می‎رسد که متغیر روان شناختی باورهای خودکارآمدی می‎تواند روی مهارت‎های ‎زبانی این دامنه سنی اثرگذار باشد. در این راستا در جهت بالا رفتن اعتبار بیرونی تحقیق پیشنهاد می‎گردد تحقیقات بیشتری صورت گیرد.