مقایسه کارایی باکتری های محرک رشد و کود شیمیایی در بهبود رشد و عملکرد گیاه گندم
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه تهران
4 دانشگاه تهران
5 دانشگاه تهران
6 دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2020.292277.1849چکیده
امروزه استفاده بیرویه از کودهای شیمیایی در زمینهای کشاورزی به دلیل نگرانیهای زیست محیطی مورد بحث است، بنابراین یافتن راهکارهای جایگزین برای کاهش اثرات مضر فعالیتهای کشاورزی حائز اهمیت است. هدف از این تحقیق، بررسی پتانسیل جدایههای فراریشهای و درونرست جداسازی شده از ریشه گیاه گندم به منظور بررسی ویژگیهای محرک رشد و اثر آنها بر شاخصهای رشد گیاه گندم و کاهش مصرف کودهای شیمیایی فسفر بود. به این منظور ابتدا باکتریها از نظر تولید هورمون ایندول استیک اسید در محیط کشت حاوی ال-تریپتوفان غربالگری شدند و توانایی آنها در انحلال فسفاتهای نامحلول معدنی و آلی ارزیابی شد. در ادامه توانایی این باکتریها در بهبود رشد گیاه گندم در یک آزمایش گلخانهای در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. جدایههای فراریشهای R185 و درونرست E240 بهترتیب با تولید 2/299 و 1/330 میکروگرم بر میلیلیتر فسفر و همچنین تولید 2/19 و 22 میکروگرم بر میلیلیتر هورمون ایندول استیک اسید به عنوان جدایههایی با توان انحلال فسفاتهای نامحلول و مولد ایندول استیک اسید انتخاب شدند. نتایج حاصل از تعیین توالی 16S rRNA نشان داد که جدایههای باکتریایی فراریشهای (R185) و درونرست (E240) از جنس Pseudomonas بودند. به استناد نتایج حاصله، مایهکوبی تلفیقی با باکتریهای فراریشهای و درونرست موجب افزایش 6/55 درصدی در مقدار فسفر گیاه شد در حالیکه این مقدار در مورد مایهکوبی جداگانه با باکتریهای فراریشهای و درونرست بهترتیب 6/35 و 4/36 درصد بود. در ارتباط با ارقام گندم، رقم روشن نسبت به رقم مرودشت درصد فسفر بالاتر (7/4 درصد) و بیومس ریشه بیشتری (2/14 درصد) تولید کرد.