زیباشناسی گردشگری بر اساس نگرش کانت به طبیعت در نقد قوه حکم
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد پژوهش هنر، دانشگاه سمنان. سمنان، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2021.46631.2875چکیده
هدف مقاله مطالعه نگرش کانت به طبیعت در نقد سوم بر اساسِ مولفههای گرایش گردشگری طبیعی است. قصد این است با روش توصیفی-تحلیلی، به این پرسش پاسخ دهیم: چگونه و براساس چه مولفههایی میتوان از نقد سوم کانت چارچوبی برای زیباشناسی گردشگری فراهم کرد؟. مطالعات پژوهش نشان میدهد برای ترتیبدادن به چارچوب زیباشناسی گردشگری براساس نقدسوم کانت بهتر است مولفههای اساسی بخش نقد قوه حکم غایتشناختی را ابتدا طرح کرد. در بخش دوم نقد سوم با توجه به جایگاه ارگانیستی طبیعت و غایتمندی آن و نیز بسط مکانیستی طبیعت تحت اصل فوق محسوس ضمن رفع تناقض این دوگانه، درباره نقش غایات طبیعت و انسان به عنوان غایت واپسین بحث شده است. در این بخش زاویه دید گستردهای برای رابطه انسان و طبیعت با توجه به غایت واپسین و فرجامین دیده میشود. انسان با توجه به زاویه دید کلی، از بخش غایتها و شناخت جایگاه خود به عنوان غایت واپسین و عنایت به غایت فرجامین، به زاویه دید جزییتر در تأمل بر جلوهها و جاذبههای طبیعی و زیباییهای آزاد و وابسته متکی به طبیعت، مصنوعات و آثار هنری دست مییابد. در نتیجه نقش زیبایی و والایی طبیعت در پرورش بعد اخلاقی و اعتلای فرهنگ انسان به منزلة یکی از پایههای اساسی زیباشناسی گردشگری بهویژه طبیعی مطرح میشود.