خاستگاه زیستشناختی انسانشناسی فلسفی هلموت پلسنر
نویسندگان
1 دکتری فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2021.46234.2843چکیده
استعارهها در رویکرد جدید به دلیل ظرفیتهای درونی همانند برجستهسازی و تنوع نگاشتها از حوزههای منبع، امکان فهم اخلاقی و زیست اخلاقی بهتری را برای ما فراهم میکنند. به تعبیر برخی، استعارهها نه منحصر در استعارههای متعارف هستند و نه صرفاً امر شناختی، بلکه ما برای تفکر عمیق و ملاحظات فرهنگی سنجیده، نیازمند استعارههای پیچیده و نامتعارف هستیم. از سویی دیگر، سلولهای بنیادی ویژگیهای فوقالعادهای برای حوزة منبع در استعارة نامتعارف و پیچیدة اخلاقی دارند. از اینرو، نگارنده، از استعارة مفهومی سلول برای اخلاق بهره برده است. پرسش اساسی این جُستار این است: استعارة مفهومی سلول در اخلاق چه زوایایی از اخلاق را برای ما برجسته میکند؟ دستاوردهای این پژوهش به این قرار است: استعارة مفهومی سلول برای اخلاق، برخلاف اکثر استعارههای اخلاقی که استعارههای ساده و متداولی هستند و طبیعتاً قدرت کمتری برای زیست اخلاقی دارند، استعارهای پرتوان، نامتعارف و پیچیدهای است که بخوبی میتواند از عهده تحلیل مراتب اخلاق برآید؛ استعارة یادشده در اخلاق، پدیدارهای اخلاقی شکل گرفته و تمایزیافته در محیط دین و عرفان را به رسمیت میشناسد؛ در پرتو استعارة سلولی اخلاق، تفاوت عملکرد اخلاقی در موقعیتها و کنشگران اخلاقی مختلف بهتر تبیین میشود؛ این استعاره، برخلاف دیگر استعارهها، آیدوس اخلاق را برجسته میکند نه یک ویژگی یا چند ویژگی اخلاقی را.