بررسی اثر سطوح مختلف کمپوست و ورمی‌کمپوست سنبل آبی به عنوان بستر کاشت دورگ لیلیوم (Oriental × Trumpet) رقم سرانو

نویسندگان

1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. ساری

3 گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. ساری

doi
10.22059/jne.2020.280136.1708
چکیده

سنبل آبی یکی از علف‌هرزهای مهاجم جهان است که در سال‌های اخیر به‌عنوان تهدید جدی برای بیشتر تالاب‌های شمال کشور مطرح بوده است. هدف از پژوهش حاضر استفاده از کمپوست و ورمی‌کمپوست این گیاه به‌عنوان بستر کشت برای گل لیلیوم بود. ابتدا کمپوست و ورمی‌کمپوست سنبل آبی تهیه شد. آزمایش به‌صورت طرح کاملاً تصادفی با نه تیمار شامل پیت 50% + پرلیت 50% (تیمار شاهد) و درصدهای 25، 50، 75 و 100 درصد کمپوست و ورمی‌کمپوست به اجرا در آمد. نتایج نشان داد بیشترین ارتفاع گیاه و تعداد غنچه‌ی باز شده مربوط پیت +پرلیت بود اما تفاوت معناداری بین تیمار مذکور با بسترهای 25، 50، 75 کمپوست و 25 و 50 ورمی‌کمپوست وجود نداشت. بیشترین تعداد سوخک در کمپوست 25% تولید شد. حداکثر محتوای کلروفیل b مربوط به کمپوست 25 و 100 درصد بود. بیشترین ریشه‌ی هوایی در 100 درصد ورمی‌کمپوست مشاهده شد. بالاترین غلظت نیتروژن برگ در بستر حاوی 25% ورمی‌کمپوست بود. غلظت فسفر در تیمار پیت + پرلیت در حداکثر بود. کمترین غلظت پتاسیم در تیمار 75 و 100% ورمی‌کمپوست مشاهده شد. بیش‌ترین غلظت کلسیم برگ مربوط به تیمار پیت + پرلیت بود، که تفاوت معنی‌داری با تیمارهای 25 و 75% کمپوست نداشت. با توجه به نتایج بدست آمده کمپوست سنبل آبی و درصدهای پایین‌تر ورمی-کمپوست می‌تواند جایگزین بستر پیت، در پرورش گیاه لیلیوم رقم سرانو باشد.

کلیدواژه‌ها