اثر رشد اقتصادی بر تخریب محیط زیست در منطقه خاورمیانه: کاربرد ردپای اکولوژیکی
نویسندگان
1 دانشجوی اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 عضو هیات علمی دانشگاه شیراز- دانشکده کشاورزی- بخش اقتصاد کشاورزی
3 دانشجوی دکتری اقتصاد منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
4 استادیار اقتصاد کشاورزی، بخش اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.22059/jne.2020.261850.1541چکیده
در این مطالعه اثر رشد اقتصادی، مصرف انرژی، ظرفیت زیستی و آزاد سازی تجاری بر ردپای اکولوژیکی مصرف بعنوان شاخصی از تخریب محیط زیست با استفاده از دادههای پنل دوره 1990 الی 2013، مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج آزمون های ایستایی، متغیرهای مورد استفاده در مدل همگی در سطح ایستا نبوده و با یکبار تفاضل گیری ایستا شدند. همچنین نتایج آزمونهای پدرونی و کائو نشان داد که متغیرهای مورد استفاده همجمع هستند. به منظور برآورد روابط بلندمدت میان متغیرها از روش FMOLS استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد که یک رابطه مثبت و معنیدار میان ردپای اکولوژیکی و ظرفیت زیستی و یک رابطه منفی و معنیدار میان آزادسازی تجاری و ردپای اکولوژیکی وجود دارد. همچنین افزایش مصرف انرژی منجر به افزایش ردپای اکولوژیکی میشود. همچنین نتایج نشان داد که یک رابطه N شکل میان رد پای اکولوژیکی و رشد اقتصادی وجود دارد و این امر حاکی از آن است که افزایش رشد اقتصادی در این منطقه به تخریب بیشتر محیط زیست منجر خواهد شد.