فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تعین ناقص یکی از مهم‌ترین برهان‌ها علیه واقع‌گرایی علمی است، بنابراین واقع‌گرایان برای داشتن موضعی معقول باید به نحو مناسبی به آن پاسخ دهند. تعین ناقص خود بر دو نوع است، تعین ناقص کل‌گرا و تعین ناقص تقابلی. در این مقاله، تعین ناقص تقابلی مورد بررسی قرار می‌گیرد. با ملاحظه پاسخ‌های مختلف واقع‌گرایان به این برهان مشخص خواهد شد که با وجود کارا بودن آنها در مواردی، موارد دیگری وجود خواهد داشت که این راه‌حل‌ها پاسخ مناسبی نخواهد داشت؛ به طور مشخص، دو صورت‌بندی از مکانیک نیوتنی بررسی می‌شود که مورد مهمی از تعین ناقص است، اما گزینه‌های یاد شده قادر به توضیح آن نیست. استدلال می‌کنیم که گزینه مناسب واقع‌گرایی ساختاری وجودی است که قادر است این تعین ناقص را منحل کند. همچنین باید تاکید کنیم که واقع‌گرایی ساختاری وجودی، موضعی تجربی و پسینی است؛ به این معنی که باید صدق ادعای آن، مورد به مورد در موارد تعین ناقص بررسی شود.