ارزیابی میزان نیتروژن، فسفر و کربن آزاد شده به اکوسیستم ناشی از پرورش قزلآلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در قفسهای دریایی واقع در استان مازندران
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگله تهران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2020.282030.1731چکیده
سیستم پرورش ماهی در قفسهای دریایی به این دلیل که یک سیستم باز تلقی میشود، در صورت عدم استفاده بهینه از نهادهها به ویژه غذای ماهیان میتواند موجب انتشار مقادیر قابل توجهی آلاینده به اکوسیستم دریایی شود. با این وجود، بررسی و اندازهگیری اثرات جانبی پرورش ماهی در قفس به همراه ارائه راهکارهایی برای استفاده بهینه از غذای ماهیان، میتواند به عنوان ابزاری موثر برای کاهش پیامدهای جانبی این سیستم به کار گرفته شود. از این رو بررسی حاضر با هدف اندازهگیری میزان نیتروژن، فسفر و کربن به عنوان مهمترین آلایندههای آزاد شده به اکوسیستم دریایی ناشی از پرورش قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) در قفس و ارائه پیشنهادهایی برای کاهش انتشار این آلایندهها در سطح استان مازندران انجام شده است. در فصل پرورشی 96-1395 تعداد 9 مزرعه فعال پرورش ماهی در قفس در این استان وجود داشته است که میزان انتشار آلایندهها به محیط آبی در هر یک از مزارع، با روشی غیر مستقیم ارزیابی شد. بر پایه نتایج، به ازای هر تن ماهی قزلآلای تولید شده در قفسهای پرورش ماهی به طور میانگین 979/73 کیلوگرم نیتروژن، 893/13 کیلوگرم فسفر و 353/488 کیلوگرم کربن به محیط آزاد شده است. نرخ تبدیل غذایی (نسبت غذای داده شده به ماهیان به میزان ماهی تولید شده) نیز بین 4-897/0 با میانگین 249/1 بود که حاکی از تغییرات شدید کارایی تغذیه است. بر اساس یافتهها ضعف دانش فنی قفسداران به خصوص در انتخاب زمان مناسب شروع و پایان دوره و مدیریت تغذیه میزان آلایندههای آزاد شده به محیط را افزایش خواهد داد.