فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: فتق دیسک کمر شایع ترین دلیل اختصاصی کمردرد مزمن است و تمرین درمانی یکی از اهداف مدیریت آن می­باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر تمرینات ثبات مرکزی بر میزان فعالسازی عضلات شکمی و انعطاف­پذیری کمر مردان مبتلا به کمردرد مزمن اختصاصی بود.روش کار:  آزمودنی­های این کارآزمایی بالینی، 20 مرد جوان و میانسال مبتلا به فتق دیسک کمر مراجعه کننده به فیزیوتراپی در رشت در نیمه اول سال 99 بودند که به­صورت تصادفی در دو گروه تمرینات ثبات مرکزی (10 نفر) و شاهد (10 نفر) قرار گرفتند. فعالیت الکتریکی عضلات مایل داخلی، مایل خارجی و راست شکمی توسط دستگاه الکترومیوگرافی، قدرت عضلات شکمی با آزمون پایین آوردن مستقیم پاها و انعطاف­پذیری کمر با آزمون نشستن و خمش اندازه­گیری شد. پروتکل تمرین گروه مداخله شامل 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی بود، در حالی­که گروه شاهد پیگیری می­شدند. تجریه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون­های تی همبسته و تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS انجام شد.نتایج: میزان فعالسازی هر 3 عضله و قدرت و انعطاف پذیری پس از هشت هفته تمرین، بهبود معنی­داری داشت (05/0p<)   اما در گروه شاهد تغییرات معنی­داری نبود. با این حال تحلیل کوواریانس حاکی از تفاوت بین دو گروه در میزان فعالسازی هر سه عضله و انعطاف پذیری بود (05/0p<)؛ اما در قدرت عضلات تفاوت معنی­داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: یافته­های ما نشان داد افراد دچار فتق دیسک پس از تمرین ثبات مرکزی از فعالسازی، قدرت و انعطاف پذیری بیشتری در عضلات تنه برخوردار می­شوند بنابراین می­توانند در مراحل توانبخشی مورد توجه قرار گیرند.