تمایزات بهره برداران نظام کشاورزی متعارف و زیستی استان البرز
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده علوم زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانش آموخته دکتری ترویج کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2020.275947.1650چکیده
امروزه کشاورزی زیستی به عنوان جایگزین کشاورزی متعارف به همراه کاهش خطرهای محیط زیست، یکی از راهکار های کاهش مشکلات زیست محیطی و سلامت جامعه است. بنابراین، هدف این مطالعه، بررسی تمایزات بهره برداران نظام کشاورزی متعارف و زیستی استان البرز بود. جامعة آماری پژوهش زارعان استان البرز بودند (8312=N) که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی با انتساب متناسب بر مبنای سهم شهرستان از کل 148 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بود که روایی محتوایی آن با کسب نظر از پانل متخصصان تأیید شد. نتایج نشان داد که بیش تر کشاورزان زیستی (7/71 درصد) در مقایسه با متعارف (4/53 درصد) ساکن شهر بودند و سن کمتری داشتند. همچنین، همه کشاورزان زیستی باسواد بودند. نتایج آزمونt نشان داد که بین دو گروه کشاورزان زیستی و متعارف از نظر سن، سطح تحصیلات، سطح زیر کشت، میزان درآمد و سابقه کار کشاورزی تفاوت معنی داری وجود داشت. نتایج تحلیل تشخیصی نشان داد که سن و سطح زیرکشت به ترتیب بیشترین اهمیت را در تمایز کشاورزان زیستی و کشاورزان متعارف داشته اند. بنابراین، تشویق جوانان روستایی و انجام فعالیت های کشاورزی به وسیله آن ها باید مورد توجه قرار گیرد.