مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی بومی با طرحواره درمانی یانگ بر تنظیم هیجانی و میل به طلاق در زوج‌های دارای تعارض

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روان شناسی،دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانشیار، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران (خوراسگان)، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)

3 استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.18773
چکیده

مقدمه: محققان رویکردهای درمانی مختلف را جهت تعیین میزان اثربخشی آن‌ها مورد مقایسه قرار می‌دهند؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی بومی با طرحواره درمانی یانگ بر تنظیم هیجانی و میل به طلاق در زوج‌های دارای تعارض شهر اصفهان انجام‌شده است.روش کار: روش تحقیق نیمه تجربی می‌باشد. جامعه آماری تحقیق کلیه زوجین دارای مشکل تعارض بودند که به مراکز مشاوره و روانشناسی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند که از این جامعه تعداد 48 نفر به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه (طرحواره درمانی بومی، طرحواره درمانی یانگ و گروه کنترل) گماشته شدند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه‌های میل به طلاق (روزلـت، جانسـون و مـورو، 1986) و پرسشنامه تنظیم هیجانی (گراتز، 2004) بودند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با انداز گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان داد که بسته بومی طرحواره درمانی بر کاهش میل به طلاق و بهبود تنظیم هیجانی اثربخش بوده است (01/0p <) و طرحواره درمانی یانگ صرفاً بر تنظیم هیجانی مؤثر بوده است (01/0p <). همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین اثربخشی بسته بومی طرحواره درمانی با طرحواره درمانی یانگ بر کاهش میل به طلاق در سطح 01/0p < وجود دارد، اما بین اثربخشی این دو روش بر بهبود تنظیم هیجانی تفاوت معناداری مشاهده نگردید (05/0<P).نتیجه­گیری: به نظر می‌رسد که بسته بومی طرحواره درمانی بر هردو متغیر میل به طلاق و بهبود تنظیم هیجان اثربخش می‌باشد.