حذف نیکل از محیطهای آبی توسط کربن فعال به دست آمده از پسماند نفتی به روش فعال سازی فیزیکی با بخار آب
نویسندگان
1 آلودگی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشگاه صنعتی اصفهان-گروه محیط زیست
doi
10.22059/jne.2019.274676.1633چکیده
در این پژوهش، با استفاده از پسماند مخازن ذخیره نفت خام، جاذب های کربنی در دماهای مختلف با استفاده از بخار آب تهیه شد. پس از بررسی خصوصیات بافتی و سطح ویژه، یک جاذب بهینه برای ادامه آزمایشات انتخاب شد. آزمایش های ناپیوسته جذب نیکل با غلظت اولیهmg/L 200-25، pH 8-2، زمان ماند 240-5 دقیقه و دوز جاذب در گستره g/L 5-1 انجام شد. نتایج نشان داد از میان سه جاذب سنتز شده، جاذب به دست آمده در دمای C˚ 900، به ترتیب با داشتن مساحت سطح ویژه m2/g 422 و حجم کل منافذ m3/g 5/0 دارای بهترین خصوصیات سطحی و ساختاری میباشد. نتایج جذب نیکل نشان داد کارایی حذف با افزایش زمان تماس و دوز جاذب، افزایش مییابد. حداکثر کارایی جذب نیکل در pH برابر با 5 ، زمان تماس 60 دقیقه و میزان دوز جاذب g/L 2 به دست آمد. بعلاوه مشاهده گردید که دادههای جذب از ایزوترم لانگمویر و فرندلیچ تبعیت میکند. نتایج برازش مدلهای سینتیک بیانگر تبعیت فرایند جذب از مدل شبه مرتبه دوم است. بر مبنای نتایج حاصل از این مطالعه میتوان اظهار نمود که کربن فعال تهیه شده از لجن نفتی میتواند به عنوان جاذبی کارآمد و مقرون به صرفه برای تصفیه پساب صنایع مورد توجه قرار گیرد.