«دمکراسی شهرستانگرا»: تحلیل تطبیقی «دمکراسی شهرستانگرا» و «دمکراسی پایتختگرا» در «فلسفه سیاست» تکویل
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2021.42609.2702چکیده
چرا «دمکراسی»، چونان مفهومی فلسفی، فقط در برخی از جوامع نهادینه میشود و در جوامع مختلف نمودهای مختلفی مییابد؟ چرا «دمکراسی» در برخی از جوامع «از پایین به بالا» و «شهرستانمحور» است اما در برخی دیگر از جوامع «از بالا به پایین» و «پایتختمحور» است؟ «دمکراسیهای شهرستانگرا» چهمزیتهایی و «دمکراسیهای پایتختگرا» چهمعایبی دارند؟ این مقاله، با تحلیل تطبیقی این دو نوع دمکراسی براساس «فلسفه سیاست» توکویل، در پی یافتن پاسخ این پرسشهاست. این مقاله، پس از واکاوی علل پیدایش این دو گونه متفاوت از دمکراسی، پیامدها، مزایا و معایب آنها را بررسی میکند و نشان میدهد دمکراسی، پیش و بیش از آنکه مفهومی سیاسی چونان شیوهای از زمامداری باشد، مفهومی فرهنگی چونان شیوهای از زندگی است و در فقدان «دمکراسی فرهنگی» و «فرهنگ و خلقوخوی دمکراتیک»، «دمکراسی سیاسی»، خود، به گونه جدیدی از «ستمگری» تبدیل میشود و «دمکراسی مرکزگرا»، که به شهرستانها بیتوجه است و فقط به پایتخت توجه میکند، با «روح فلسفی دمکراسی» ناسازگار است.