نقش راجر اسکروتن در بسط زیباییشناسی تحلیلی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه پژوهش هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/jpiut.2021.45070.2779چکیده
هدف اصلی این پژوهش، واکاوی اندیشههای راجر اسکروتن(1944-2020)، فیلسوف بریتانیایی، در قلمرو زیباییشناسی تحلیلی است. اسکروتن به طور خاص از پروژه نقادی قوای عقلانی کانت، و بصیرتهای ویتگنشتاین در قلمرو زبان و معانی تأثیر پذیرفته است. بدینمنظور ضمن گزارشی مختصری از منظومه فکری وی، گامهایی که وی در بسط زیباییشناسی تحلیلی(در دو بخش داوری زیباییشناختی و دستهبندی زیبایی) برداشته، استخراج شده است. این پژوهش با استناد به منابع کتابخانهای مرتبه اول، و با استفاده از روش تحلیل مفهومی صورت پذیرفته است. از منظر اسکروتن، زیباییشناسی هسته فلسفه است و اهمیت آن امروزه از سایر شاخههای فلسفه بیشتر است، حتی اگر به خاطر این رشته مرکزی به سایر شاخهها وابسته باشد. مهمترین نتایج این پژوهش عبارتند از بازسازی و بهکارگیری دو مفهوم علقه فاقد علقه و دوگانه غایت-ابزار، تنقیح اقوال مشهور برای سنجش زیبایی (لذت، مرتبه، التفات، دلیل/داوری، توصیف ابژه و حکم دسته اول) و نظریههای زیباییشناسی، رابطه امر مقدس، زیبایی و امیال در زیبایی انسانی، بهکارگیری تمایز فهم و تبیین در زیبایی طبیعی، عقل عملی در زیبایی روزمره و تمایز فانتزی-خیال و الگوی تعلق/همخوانی در زیبایی هنری.
