تاملی بر جایگاه جنسیت در هویت فرد: تشریح و نقد نظریه "ذات گرایی وحدت بخش" شارلوت ویت
نویسندگان
1 دکتری فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه علم، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران.
3 دکتری فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/jpiut.2021.43445.2738چکیده
متافیزیک جنسیت شاخهای از فلسفه فمینسیتی است که به چیستی مقوله جنسیت میپردازد. یکی از نظریهپردازان این حوزه شارلوت ویت است که در نظریه ذاتگرایی وحدتبخش، مساله جنسیت را از بعدی متفاوت مورد توجه قرار دادهاست. ویت از چارچوب استاندارد مناقشه واقعگرایی/ نامگرایی درباره جنسیت خارج شده و نقش جنسیت را در هویت اجتماعی افراد بررسی میکند. او ادعا میکند جنسیت یک اصل هنجاری وحدتبخش برای فرد اجتماعی است. در تعارضهایی که بین نقشهای اجتماعی پیش میآید، هنجارهای جنسیتی بر هنجارهای سایر نقشهای اجتماعی رجحان دارند. این هنجارها به مثابه یک کلان نقش عمل کرده و تمامی نقشهای اجتماعی فرد را ساماندهی و یکپارچه میکنند. بنابراین میتوان جنسیت را به معنایی ارسطویی برای هر فرد ذاتی دانست. در مقاله حاضر نظریه ذاتگرایی وحدتبخش ویت بررسی شده و نقاط ضعف آن مورد بحث قرار میگیرد. در نهایت برای ارتقاء این نظریه و ایجاد ظرفیت اصلاح گرانه در آن پیشنهادهایی ارائه میشود.