تأثیر هشت هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر P3NP، CAF و IGF-1 روی بیماران CABG
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران.
2 گروه تربیت بدنی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران
3 گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران
4 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. نویسنده مسئول
doi
10.22038/mjms.2021.18785چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر P3NP، CAF و IGF-1 روی بیماران CABG انجام شد.روش کار: تعداد 24 نفر جامعهی مرد میانسال CABG در این مطالعه شرکت کردند. سپس شرکتکنندگان بصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره تمرین ترکیبی (میانگین سنی 47/6± 58/54 سال) و گروه کنترل (میانگین سنی 50/7± 16/56 سال) تقسیم شدند. شاخصهای آنتروپومتریک و متغیرهای خونی P3NP، CAF و IGF-1 سرمی قبل و بعد دوره تمرینی تهیه و مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. برنامه تمرین ترکیبی برای مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه و زیر نظر متخصصین بازتوانی قلبی انجام شد. از آزمون آماری اندازههای تکراری برای تجزیهوتحلیل دادهها استفاده شد. نتایج: تمرین ترکیبی با کاهش معنیدار سطوح سرمی P3NP همراه بود (001/0=p)؛ اما این تغییرات مشاهدهشده نسبت به گروه کنترل معنیدار نبود (334/0=p). همچنین افزایش معنیدار در سطوح سرمی CAF در پسآزمون نسبت به پیشآزمون مشاهده گردید (280/0=p) و تغییرات بین گروه کنترل و گروه تمرین معنیدار بود(038/0= p). از سویی دیگر افزایش معنیدار سطوح سرمی IGF-1 در پسآزمون نسبت به پیشآزمون مشاهده شد همراه بود(001/0=p)، اما سطوح سرمی IGF-1 نسبت به گروه کنترل معنیدار نبود (280/0=p).نتیجه گیری: یک دوره تمرین ترکیبی کوتاهمدت در بیماران CABG سبب بالا رفتن IGF-1 و CAF گردید؛ درحالیکه تغییری در سطوح P3NF مشاهده نگردید. تحقیقات بیشتری لازم است تا اثر تمرین ترکیبی بر بیماران CAGB بر این شاخصها انجام شود.