پهنه‌بندی اقلیمی آسایش گردشگری جنگل در استان چهار‌محال و بختیاری (مطالعه موردی: سامان عرفی منج)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگل‌داری، دانشگاه تهران

2 استاد‌یار دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد، ایران

3 عضو هیات تحریریه و دبیر تخصصی / دانشگاه تهران

4 دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، دکترای جنگلداری

doi
10.22059/jne.2018.254281.1494
چکیده

شرایط اقلیمی از دیدگاه برنامه‌ریزی گردشگری بسیار اهمیت دارد. گردشگران در جستجوی اقلیم مطلوب یا اقلیم آسایش هستند که در آن افراد احساس نارضایتی و عدم آسایش اقلیمی ندارند. مناسب‌ترین زمان برای تفرج به لحاظ شرایط اقلیمی، زمانی است که شاخص‌های اقلیمی در حد آسایش و رضایت خاطر انسان باشند. در این پژوهش با توجه به اینکه اطلاعات اقلیمی مقصد گردشگری بسیار اهمیت دارد، به گزینش مکان‌های مناسب از نظر شرایط اقلیمی در سامان عرفی منج، استان چهارمحال و بختیاری پرداخته شد. سپس نقشه مطلوبیت تفرجی از منظر اقلیمی در منطقه تهیه شد. در این پژوهش با استفاده از دمای متوسط ماهانه و سنجش سرعت باد، به محاسبه شاخص قدرت خنک کنندگی محیط (شاخص بیکر) پرداخته شد و سنجش سرعت باد در ایستگاه لردگان با توجه به نزدیک‌ترین ایستگاه به منطقه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که بیش‌ترین دما مربوط به ماه‌های تیر و مرداد و کم‌ترین دما مربوط به ماه‌های دی و بهمن می‌باشد. هم‌چنین میزان شاخص بیکر از نظر شرایط زیست‌ اقلیمی، در ماه‌های فروردین، مهر، آبان و آذر، بین10تا 20 اندازه‌گیری شده است که شرایط مطلوب طبیعی دارد همچنین بیش‌ترین مطلوبیت در طبقات ارتفاعی 2094- 1894 و 2494- 2294 و 2694- 2494 آمده است که در هر سه طبقه ارتفاعی نُه ماه از سال دارای شرایط زیست اقلیمی مطلوب طبیعی در منطقه می‌باشد. با استناد بر این پژوهش، هشت ماه از سال بیش‌ترین‌ مطلوبیت تفرجی با مساحت 90/ 3065 هکتار و4/64 درصد از منطقه را در بر گرفته است.