ارزیابی نظریه تدئوس متز درباره معنای زندگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای فلسفه دین، دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار گروه فلسفه دین، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/jpiut.2020.36371.2644چکیده
تدئوس متز از فیلسوفان تحلیلی با ارائه ویژگیهای یک نظریه معنای زندگی، نظریه خود را با تکیه بر 1) تفکیک ساحات انسان به حیوانی و عقلانی 2) ارائه لذت و معنا به مثابه ملاکهای متناسب با دو ساحت فوق، سامان داده و بر این باور است که اگر هر فرد انسانی اولا نوعی گرایش مثبت به خوبی، حقیقت و زیبایی یا دست کم، گرایش منفی به آنچه این حوزهها را تهدید میکند، داشته باشد ثانیا گرایش مثبت و منفی وی مستلزم نقض ارزشهای اساسی اخلاقی مانند تحقیر دیگران نباشد ثالثا در ارزیابی معناداری زندگی فرد علاوه بر اجزاء زندگی، کل زندگی وی را نیز در نظر بگیریم، میتوان زندگی وی را معنادار دانست. اگرچه، نظریه وی توانسته است اولا معنای زندگی را از اخلاق و خوشبختی جدا سازد ثانیا تبیینی فراگیر از شهود انسانها درباره معناداری زندگی انسانها ارائه کند؛ ولی به باور وی، نتوانسته است تبیینی از پوچگرایی و معناداری کمک به کاهش درد حیوانات ارائه دهد.