ارایه مدل اینرسی سازمانی منابع انسانی در شهرداری های اربیل عراق با رویکرد ISM

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

2

3

4

doi
چکیده

در محیط‌های سازمانی پیچیده و پویا، تغییر و تحول به‌عنوان ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای بقا و ارتقای عملکرد سازمان‌ها مطرح است. با این حال، بسیاری از سازمان‌ها به‌ویژه در بخش عمومی با پدیده اینرسی سازمانی مواجه‌اند که به‌عنوان مانعی جدی در مسیر تحول و نوآوری عمل می‌کند. این پژوهش با هدف ارائه مدل اینرسی سازمانی منابع انسانی در شهرداری‌های اربیل عراق با استفاده از رویکرد مدلسازی ساختاری–تفسیری (ISM) انجام شده است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، آمیخته (کیفی–کمی) است. در بخش کیفی، عوامل مؤثر بر اینرسی سازمانی از طریق مرور نظام‌مند ادبیات و انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی و مدیریت شهری شناسایی و با بهره‌گیری از تکنیک دلفی نهایی شدند. سپس با استفاده از روشISM، روابط میان این عوامل تحلیل و ساختار سلسله‌مراتبی آن‌ها ترسیم گردید . یافته‌های پژوهش نشان داد که مداخلات سیاسی در انتصابات و بی‌انگیزگی کارکنان به‌عنوان عوامل زیربنایی، بیشترین نقش را در شکل‌گیری اینرسی سازمانی ایفا می‌کنند. این عوامل از طریق تضعیف نظام ارزیابی عملکرد، فقدان توانمندسازی، شکل‌گیری فرهنگ محافظه‌کارانه و بوروکراسی پیچیده، زمینه بروز پیامدهایی نظیر ضعف رهبری، کاهش اعتماد کارکنان، تمرکزگرایی، ابهام در قوانین و نظام پاداش غیرانگیزشی را فراهم می‌سازند. در مجموع، نتایج نشان می‌دهد اینرسی سازمانی پدیده‌ای چندسطحی، پویا چابک و علّی است و کاهش آن مستلزم تمرکز بر عوامل ریشه‌ای و اصلاح ساختارهای مدیریتی، فرهنگی و نهادی است. مدل ارائه‌شده می‌تواند به مدیران شهری در شناسایی، تحلیل و کاهش اینرسی سازمانی و در نهایت بهبود اثربخشی و کارایی سازمانی کمک نماید .