فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تحولات سریع در نظام آموزشی و ضرورت ارتقای کیفیت آموزشی، توجه به سبک‌های رهبری آموزشی مدیران مدارس را به یک ضرورت راهبردی تبدیل کرده است. درحالی‌که شواهد حاکی از افت کیفیت خدمات آموزشی در مدارس دارد، این مطالعه به بررسی تأثیر سبک‌های رهبری آموزشی مدیران مدارس متوسطه شهر تهران بر بهبود کیفیت آموزشی پرداخته است. این پژوهش توصیفی - مقطعی با تعداد ۱۵ نفر از مدیران و تعداد ۱۵۵ نفر از معلمان و ۳۴۵ نفر از دانش‌آموزان در مدارس متوسطه شهر تهران صورت گرفت. جامعه آماری آن را مدیران، معلمان و دانش‌آموزان تشکیل می‌دادند. حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران و با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای تعیین گردید. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های استاندارد سبک رهبری هرسی و بلانچارد (۱۹۹۹) و کیفیت خدمات آموزشی (QSEQ) بوده که روایی و پایایی آن مجدداً مورد بررسی و تأیید واقع شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و AMOS استفاده شد. در بخش آمار توصیفی از شاخص‌هایی مانند فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار استفاده گردیده در بخش آمار استنباطی از آزمون فرضیه‌ها از طریق مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده گردید یافته‌ها نشان داد که سبک‌های مشارکتی، توجیهی و تفویضی تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود کیفیت آموزشی دارند و این سبک‌ها با افزایش تعامل، شفاف‌سازی اهداف، واگذاری مسئولیت و تقویت انگیزه معلمان، زمینه بهبود محیط یادگیری و ارتقای خدمات آموزشی را فراهم می‌کنند (P-Value ≤ 0.05). در مقابل، سبک دستوری تأثیر منفی و غیرمعناداری بر کیفیت آموزشی دارد. (P-Value > 0.05) . ولی چون ضریب مسیر منفی بود افزایش کاربرد سبک دستوری، گرایش به کاهش کیفیت خدمات آموزشی به همراه داشت. سبک رهبری مشارکتی بیشترین سهم را در تبیین کیفیت خدمات آموزشی دارد به بیان دیگر، مدارسی که مدیر آنها دارای سبک رهبری مشارکتی است، در حد مطلوبی از کیفیت خدمات آموزشی برخوردار هستند.