شناسایی عوامل خودتحقیری سازمانی و تاثیر آن بر انگیزش درونی و پذیرش فناوریهای نوین
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
2 دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی عوامل خودتحقیری سازمانی در میان کارکنان وزارت نیرو و نیز بررسی تأثیر این عوامل بر انگیزش درونی و پذیرش فناوریهای نوین انجام شده است. در مرحله نخست، با بهرهگیری از رویکرد کیفی و تحلیل محتوای عمیق، عوامل مؤثر بر خودتحقیری سازمانی استخراج و طبقهبندی شدند. تحلیلهای کیفی مبتنی بر مصاحبه با 20 نفر از خبرگان سازمانی و تحلیل دادهها در نرمافزار MAXQDA منجر به استخراج 8 عامل شد که عامل «مدیریت ضعیف و عدم شفافیت در تصمیمگیریها» بیشترین تکرار را به خود اختصاص داده است. در مرحله کمی، دادهها از طریق پرسشنامههای استاندارد و محققساخته در نمونه 383 نفری از کارکنان وزارت نیرو گردآوری شد. تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که میان عوامل خودتحقیری و انگیزش درونی r=0.625، p<0.001 و همچنین میان عوامل خودتحقیری و پذیرش فناوریهای نوین r=0.475، p<0.001 رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. نتایج رگرسیون خطی نیز نشان داد عوامل خودتحقیری پیشبینیکننده معناداری برای انگیزش درونی β=0.312، p<0.001 و پذیرش فناوریهای نوین β=0.251، p<0.001 هستند. در ادامه و با هدف تحلیل ساختاری روابط میان متغیرها، مدل اندازهگیری و ساختاری در نرمافزار AMOS بررسی شد. ضرایب مسیر نشان داد عوامل خودتحقیری تأثیر معناداری بر انگیزش درونی β=0.532، p<0.001 و پذیرش فناوریهای نوین β=0.421، p<0.001 دارند. علاوه بر این، شاخصهای برازندگی CFI=0.947، TLI=0.937، RMSEA=0.045 برای مدل اول نشاندهنده برازش مناسب مدل ساختاری هستند