تطبیق ساختار روایت در کتاب ایوبِ عهد عتیق و «حدیث محنت ایوب» در قصص القرآنِ عتیق نیشابوری با استفاده از نظریّۀ گرهماس
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات انگلیسی دانشگاه اراک
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیّات انگلیسی دانشگاه اراک
doi
10.22059/jpl.2022.334648.1993چکیده
سرگذشت ایوبِ پیامبر یکی از روایتهای مشترک قرآن کریم و عهد عتیق است که در این دو کتاب به دو شکل متفاوت گزارش شده. روایت عهد عتیق و روایت مفسران قرآن، بهرغم شباهتهای محتوایی و فرمی، از لحاظ ساختار و سازمان پیرنگ تفاوتهایی دارند. پژوهش حاضر، با استفاده از الگوی روایتشناسانۀ آلگیرداس ژوﻟﯿﻦ گرهماس و نظریۀ او دربارۀ نشانه-معناشناسیِ گفتمان، با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی تطبیقی ساختار روایت ایوب در عهد عتیق (کتاب ایوب) و یکی از روایتهای اسلامی سرگذشت او، یعنی «حدیث محنت ایوب» در تفسیر فارسی کهن موسوم به قصص القرآن اثر ابوبکر عتیق نیشابوری (سورآبادی)، میپردازد. به این منظور، نخست الگوی نقشگزاری، زنجیرۀ روایت، و ساختار پیرنگ در نظریۀ گرهماس بهاختصار شرح داده میشوند؛ سپس، بر اساس آنها، رویدادها، شخصیتها، و ساختار روایت ایوب در دو گزارش مذکور بررسی و مقایسه میشوند. در پایان، پژوهش حاضر به این نتیجه میرسد که پیرنگ روایت کتاب مقدس از نوع قراردادی و پیرنگ روایت عتیق نیشابوری از نوع اجرایی است. در هر دو روایت، یهوه/خدا نقش فرستنده را بر عهده دارد، اما بارزترین تفاوت این دو روایت شخصیت شیطان/ابلیس است که در کتاب ایوب نقشگزار نیست ولی در روایت عتیق نیشابوری نقش بازدارنده و فاعل کنش را ایفا میکند. همچنین، در این دو روایت نقش تخریبکننده به شخصیتهایی متفاوت نسبت داده شده است. واکاوی فرایند نشانه-معناپردازی در تحول ساختار روایتها و فعلهای مؤثر نیز نشان میدهد که در روایت عتیق نیشابوری نظام کنشی-تنشی و در روایت کتاب مقدس نظام بُوِشی-تنشی گفتمان غالب را در تولید معنا شکل میدهند.