طرحریزی دیپلماسی ورزشی در ایران براساس تحلیل اهمیت – عملکرد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه تحقیق در عملیات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
doi
10.30473/arsm.2026.75360.3982چکیده
پژوهش حاضر با هدف طرحریزی دیپلماسی ورزشی در سازمانهای ورزشی ایران انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی خبرگان، کارشناسان و صاحبنظران بخش ستادی سازمانهای کلان ورزشی جمهوری اسلامی ایران بودند که از بین آنها نمونه پژوهش به شیوه هدفمند انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محققساختهای است که با روش مطالعات کتابخانهای تهیه شد و پس از تأیید روایی محتوایی، مورد استفاده قرار گرفت. با استفاده از روش DNAP، روابط شبکهای مؤلفهها تعیین و وزن مؤثر هر مؤلفه از ماتریس همبستگی کامل براساس مفهوم اساسی ANP محاسبه شد. یافتههای پژوهش نشان داد که ابعاد دیپلماسی ورزشی در سازمانهای ورزشی کشور شامل 5 بعد «انسجام درونی»، «بهبود و ترویج»، «اعتمادسازی بینالمللی»، «بستری برای گفتگو» و «تصویرسازی بینالمللی» است که دو بعد اول در دسته ابعاد علت (اثرگذار) و بقیه ابعاد در دسته ابعاد معلول (تأثیرپذیر) قرار گرفتند. همچنین، تحلیل IPA نشان داد که ابعاد «انسجام درونی» و «بهبود و ترویج» در دسته ابعاد دارای اهمیت پایین و عملکرد بالا (نیازمند اقدام اصلاحی فوری)، بعد «تصویرسازی بینالمللی» در دسته ابعاد دارای اهمیت بالا و عملکرد بالا (نیازمند تداوم)، بعد «اعتمادسازی بینالمللی» در دسته ابعاد دارای اهمیت بالا و عملکرد پایین (عدم نیاز به اصلاح فوری) و بعد «بستری برای گفتگو» در دسته ابعاد دارای اهمیت و عملکرد پایین قرار داشت. براساس نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر، پیشنهاد میشود مدیران عالی ورزش کشور، علاوهبر توجه به ابعاد و مؤلفههای شناسایی شده در این پژوهش، شرایطی را مهیا نمایند تا با ارتقای نشاط و شادکامی اجتماعی، ارتقای همبستگی ملی و هویتبخشی ملی، بهبود روابط سیاسی و حقوقی، بهبود شرایط اجتماعی و فرهنگی و ترویج صلح و دوستی، بسترهای بهبود و ارتقای دیپلماسی ورزشی در سازمانهای ایران را فراهم نمایند.