توسعه کسب‌وکار ورزش حرفه‌ای ایران: یک رویکرد حقوقی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

4 استاد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.30473/arsm.2026.75966.4003
چکیده

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل کیفی توسعه کسب‌وکار ورزش حرفه‌ای ایران با رویکرد حقوقی بود. در این پژوهش از رویکرد نظریه داده‌بنیاد و رهیافت گلیزری بهره گرفته شد. نمونه­گیری به‌ روش هدفمند و تکنیک نمونه‌گیری گلوله برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که با ۱۵ نفر از خبرگان این حوزه انجام شد. از ۴۷۹ کد باز غیرتکراری، ۱۴۵ کد انتخابی و ۳۳ کد نظری به دست آمد که در ۷ بخش مدل گلیزری قرار گرفتند. محورهای شناسایی شده شامل مقوله محوری، بسترهای مطالعه، علل، عوامل همبسته یا کوواریانس، عوامل میانجی یا مداخله‌­گر، اقتضائات یا عوامل تعدیلگر و نتایج هستند. در نهایت با توجه به ماهیت کسب‌وکار در ورزش حرفه‌ای با رویکرد حقوقی مدل کیفی شامل روابط میان عوامل و پدیده‌های تبیین‌کننده این مفهوم ارائه شد تا موضوع حقوق کسب‌وکار در ورزش حرفه­ای را از زوایایی گسترده‌­تر و با توجه بیشتر به مسائل حقوقی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور تبیین نماید. شناسایی موانع توسعه کسب‌وکار ورزشی، شفافیت مالی و اقتصادی، قانون‌گذاری مجدد درزمینة حق پخش تلویزیونی، طراحی یک مدل صحیح و جامع ورزش و باشگاه‌داری در جهت اعتلای کسب‌وکار ورزش حرفه‌ای، برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت مدیریتی و دست‌یابی به اهداف و همچنین حمایت از قانون مالکیت فکری و کپی‌رایت از پیشنهاد‌ها این پژوهش در جهت توسعه کسب‌وکار در ورزش است. چنانچه بتوان از این پیشنهاد‌ها در زمان و شرایط مناسب استفاده نمود، ریشه بسیاری از مسائل و مشکلات در حوزه حقوق کسب‌وکار در ورزش حرفه­‌ای شناسایی و راه‌­حل­‌ها ارائه خواهند شد.