پیشبینی نگرانی براساس سازههای بهزیستی اجتماعی و خوشبینی در مادران کودکان با نارساییهای ذهنی و تحولی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/cipj.2022.52793.1060چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی نگرانی براساس سازههای بهزیستی اجتماعی و خوشبینی در مادران کودکان با نارساییهای ذهنی و تحولی انجام شد.روش پژوهش: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران کودکان با نارساییهای ذهنی و تحولی شهر تبریز در سال تحصیلی 1399-1398 بودند. تعداد 123 نفر از این مادران با روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان گروه نمونه پژوهش انتخاب شدند. از ابزارهای بهزیستی اجتماعی کیز، مقیاس خوشبینی کارور و شیر و پرسشنامه ابراز نگرانی پنسیلوانیا برای جمعآوری دادههای پژوهش استفاده شد.یافتهها: تحلیل همبستگی نشان داد که بین بهزیستی اجتماعی و خوشبینی با ابراز نگرانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. افزون براین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای خوشبینی و بهزیستی اجتماعی توانستند 16درصد واریانس ابراز نگرانی را بهطور معناداری تبیین کنند.نتیجهگیری: پیش آمادگی شناختی و عاطفی در خوشبینی و بهزیستی اجتماعی به مادران کودکان با نارساییهای ذهنی و تحولی کمک میکنند تا نگرانی کمتری را تجربه کنند.