پیش‌بینی نگرانی براساس سازه‌های بهزیستی اجتماعی و خوش‌بینی در مادران کودکان با نارسایی‌های ذهنی و تحولی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/cipj.2022.52793.1060
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی نگرانی براساس سازه­‌های بهزیستی اجتماعی و خوش‌بینی در مادران کودکان با نارسایی‌­های ذهنی و تحولی انجام شد.روش پژوهش: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران کودکان با نارسایی­‌های ذهنی و تحولی شهر تبریز در سال تحصیلی 1399-1398 بودند. تعداد 123 نفر از این مادران با روش نمونه­‌گیری دردسترس به‌­عنوان گروه نمونه پژوهش انتخاب شدند. از ابزارهای بهزیستی اجتماعی کیز، مقیاس خوش‌­بینی کارور و شیر و پرسشنامه ابراز نگرانی پنسیلوانیا برای جمع­‌آوری داده­‌های پژوهش استفاده شد.یافته‌ها: تحلیل همبستگی نشان داد که بین بهزیستی اجتماعی و خوش­بینی با ابراز نگرانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. افزون براین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای خوش‌­بینی و بهزیستی اجتماعی توانستند 16درصد واریانس ابراز نگرانی را به‌­طور معناداری تبیین کنند.نتیجه‌گیری: پیش آمادگی شناختی و عاطفی در خوش‌بینی و  بهزیستی اجتماعی به مادران کودکان با نارسایی‌های ذهنی و تحولی کمک می‌کنند تا نگرانی کمتری را تجربه کنند.